9 Songs

Έκατσα χτες το βράδυ να δω το ‘9 Songs’. Η ταινία λογοκρίθηκε από το British Board of Film Classification, οπότε φαντάστηκα ότι θα ήταν κάτι καλό. Όταν διαβάζω για λογοκρισία, το μυαλό μου πάει πάντα στο Κουρδιστό Πορτοκάλι.

Η ταινία είναι μια τσόντα. Με κακό casting. Προσπαθεί να διηγηθεί τον έρωτα 2 ανθρώπων, φαντάστηκα στην αρχή. Οπότε θα στρώσει στην συνέχεια. Μάταια όμως. Η ακολουθία είναι απλή.

Τρυφερές στιγμές, κανονικές σκηνές σεξ, πλάνα από συναυλίες στο Brixton Academy…. Τρυφερές στιγμές, κανονικές σκηνές σεξ, πλάνα από συναυλίες στο Brixton Academy….

Αυτό μέχρι το τέλος.

Δεν μαθαίνουμε ούτε ποιοι είναι οι χαρακτήρες, ούτε πως γνωρίστηκαν, ούτε γιατί παθιάστηκαν, ούτε γιατί χωρίζουν. Τίποτα…. Αν ήθελε ο Michael Winterbottom (σκηνοθέτης με καλές ταινίες στο παλμαρέ του) να γυρίσει μια τσόντα με υπόθεση, θα τα κατάφερνε πολύ καλύτερα. Αλλά φαίνεται καθαρά από την ταινία ότι δεν ήξερε τι ήθελε να κάνει σε αύτην την ταινία. Το μόνο σοβαρό πράγμα που κατάφερε να προσθέσει στην ταινία είναι τα πλάνα από τις συναυλίες.

Αν υπάρχει κάτι που πέτυχε σε αυτήν την ταινία είναι το Marketing. Σκοπίμως κυκλοφόρησε σε forums ότι έχει “κανονικές σκηνές sex σε ταινία“, ότι “οι φλεγματικοί οι Άγγλοι πάλι λογόκρισαν ταινιάρα“, κτλ. Αυτά, συν το γεγονός ότι στα μεγάλα Torrent Sites ήταν από τα πρώτα σε downloads… με έπεισαν για πλάκα!

Θα το πρότεινα μόνο στον Δανίκα για να τον τιμωρήσω, για τις ταινίες που έχει στείλει κατα καιρούς να δω! :o)

Υ.Γ.: Η ταινία δεν λογοκρίθηκε ποτέ.

Advertisements

Χαλασμένο Τηλέφωνο

Διάβασα πριν από μερικές μέρες, για την πώληση του Domain Name Sex.com προς 12 εκ. περίπου εκ. δολάρια. Αυτό που μου έκανε εντύπωση δεν ήταν το ποσό της αγοράς. Υπάρχει τέτοιος κορεσμός στην αγορά των .com, που όποιος έχει ένα καλό domain κάποια στιγμή θα πάρει τα λεφτά του. Ήταν η ΚΑΚΗ πληροφόρηση που μεταδόθηκε. Ότι ήταν η ακριβότερη πώληση όλων των εποχών. Ήταν όμως? Πως έχουν τα πράγματα….

Δεν έχω καμία βεντέτα με το In.gr. Αντιθέτως. Αλλά τους ενημέρωσα ότι το ρεπορτάζ τους είναι λάθος. Δεν πήρα ούτε απάντηση, ούτε είδα διόρθωση. Μάλιστα για να τους αποδείξω και του λόγου το αληθές, τους είπα και πιο είναι η πιο ακριβή πώληση όλων των εποχών.

Εδώ ….. εδώ …. εδώ …. και εδώ! Ότι πιο έγκυρο υπάρχει στην βιομηχανία!

Ειλικρινά το είχα ξεχάσει το θέμα. Δεν ήταν κάτι σοβαρό. Μέχρι που είδα στο Netsphere (τεύχος 143), την αναδημοσίευση της είδησης του In.gr. Δεν κρατήθηκα. Άλλο να κυκλοφορεί μια λανθασμένη είδηση στον κόσμο, και άλλο πράγμα να διαβάζουμε λανθασμένες πληροφορίες σε κλαδικά περιοδικά. (καμία κακία προς το Netsphere. Την επόμενη φορά πιο προσεκτικοί!)

Είναι κρίμα να παίζουμε το χαλασμένο τηλέφωνο.

Υ.Γ.1 Η ειρωνεία είναι ότι το είχα γράψει και εγώ στο blog μου, πριν από μερικές μέρες (όταν κατέκρινα την πολιτική της ΕΕΤΤ για το domains). Είναι πολύ μικρός ο κόσμος τελικά. :o)

Λαθάκια που κάνουν την διαφορά

Καιρό έχω να γράψω κάτι, αλλά δεν είναι γιατί βαρέθηκα, αλλά γιατί ετοιμάζουμε κάτι, που θέλουμε να πιστεύουμε ότι σε λίγο καιρό, πολύ θα μιλάνε γι’αυτό! ;o)

Καθόμουν και διάβαζα στο site Boussias.com, για το καινούργιο website της McCann Erickson. Αρκετά όμορφο και λειτουργικό. Θα ήθελα όμως να αναφερθώ σε δυο πραγματάκια, που θα ομολογήσω ότι ίσως μου χάλασαν την πολύ καλή εντύπωση. Δεν προσπαθώ να το παίξω ‘ειδήμων’ στους ειδήμονες. Απλά τα σχολιάζω σαν απλός χρήστης.

Όλο το site είναι στα Αγγλικά. Δεν λέω καλό είναι, αλλά και μια Ελληνική version, δεν θα έβλαπτε κανέναν. Μάλιστα τα αγγλικά είναι τόσο advanced που ακόμα και οι ίδιοι οι Άγγλοι, αμφιβάλλω αν θα μπορούσαν να βγάλουν άκρη. Ενδεικτικά αναφέρω….”The savory, indulging results melt in the consumers’ palates“!!!!!

To δεύτερο κομματάκι που με ‘δυσαρέστησε’ λίγο είναι στο link “Brands At Work”. Πολύ όμορφα παρουσιάζονται 2 videos με projects. Το ένα είναι 30mb, για χρήση με Broadband συνδεσεις (αλλά δυστυχώς, δεν μου δούλεψε σε κανένα υπολογιστή) και το άλλο είναι 6.5mb για lowband συνδέσεις, το οποίο όμως φορτώνει με stream. Απορία… ο χρήστης μιας απλής Dial-up , πόση ώρα θα κάνει για να δει το εν λόγω video? (γιατί φαντάζομαι ότι εκεί αναφέρεται το Lowband. Στην Ελλάδα είμαστε.) …… To video όμως πείθει!

Για να μην το ξεχάσω…. φίλε Λούη, εκπληκτική η καινούργια version του Buzz. Keep Walking!

Η γραβάτα

Διάβασα ένα αρθράκι πρόσφατα στο site In2Life.gr, το οποίο θα χαρακτήριζα ως την ‘κοσμική’ άποψη του Euro2day.gr. Δεν έχει σημασία αυτό. Το άρθρο αναφερόταν στην ‘γραβάτα’ και πως το σύγχρονο στέλεχος, την αποβάλει σιγά-σιγά, από την στυλιστική του επαγγελματική ταυτότητα. Μια μικρή παρατήρηση. Το άρθρο γράφτηκε στις 17/1/2006, ενώ μέσα γράφει ότι είναι αναδημοσίευση ενός άρθρου των FT. Λίγο παλιό όμως! (Νο ties on the modern exec)

Ποτέ δεν μου άρεσε η γραβάτα, ως ανδρικό αξεσουάρ. Δεν μπορούσα να δω, τι όμορφο έκρυβε ένα κομμάτι πανί (όπως αναφέρει και ο Peter Howarth στο άρθρο του), που κρέμεται από το λαιμό μου και είναι λίγο πιο λεπτό από την σαλιάρα που φορούσα όταν ήμουν μπέμπης! Μπορεί να γίνομαι λίγο κακός, αλλά αυτή μου η αντίδραση ίσως να οφείλεται και στο γεγονός, ότι όσο δεν μου αρέσε, τόσο προσπαθούσαν να μου το επιβάλλουν. Γονείς, φίλοι, στερεότυπα. Κάτι παρόμοιο, γίνεται και με το μακρύ μαλλί, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.

Στις συνεντεύξεις, ήμουν υπέρμαχος της κρίσης, βάσει των σπουδών μου και την ικανότητα μου να κρίνω μια κατάσταση (με το ‘μου’ αναφέρομαι σε όλους όσους έχουν κριθεί σε μια συνέντευξη, με κριτήριο την γραβάτα). Εντούτοις, αρκετές φορές, το ‘body language’ του κριτή μου έδειχνε αρνητική προκατάληψη επειδή δεν φορούσα γραβάτα και είχα μαλλί. Και με εκνεύριζε το γεγονός ότι αν φορούσα μια γραβάτα των 10 ευρώ, θα αντιμετώπιζα πολύ ευνοϊκότερες συμπεριφορές, αντί του πανάκριβου κοστουμιού μου, το οποίο όμως δεν πρόδιδε την αγοραστική του αξία, λόγου χάρη. Δεν με έβλεπε ο κριτής μου ως ένα εργαλείο χρήσιμο στην παραγωγική του διαδικασία. Με έβλεπε ως ακόμα ένα εργαλείο στην παραγωγική του διαδικασία.

Σταματάω εδώ την μικρή αναδρομή στην ιστορία της γραβάτας στην ζωή του F.A.. Δεν θα σταματήσω όμως να επικροτώ και να διαφημίζω τις στυλιστικές επιλογές του Tom Ford! :o)

Κατοχύρωση Domain Names

Έχω κατοχυρώσει πάμπολλα domain names. Αν υπάρχει κάτι για το οποίο μπορώ να κοκορευτώ είναι το συγκεκριμένο. Περισσότερα από 40 .com και .net, από Ευρώπη (Αγγλία, Ιταλία, Γερμανία, Τσεχία, Αυστρία, Βέλγιο, Ουγγαρία, κτλ.), Ασία (Κίνα, Σιγκαπούρη, Ινδία, Ιαπωνία, κτλ.). Και 23 ελληνικά domain names (.gr). Και στέκομαι στο τελευταίο.

Προσπάθησα να κατοχυρώσω το domain name capital.gr. Το domain name έληξε στις 31-12-2005, με τον προηγούμενο καταχωρητή να μην το ανανεώνει. Παρόλα αυτά, ο κανονισμός έχει προβλέψει ακόμα ένα δεκαπενθήμερο, στο οποίο δίνει το δικαίωμα στην κάτοχο του domain name να το ανανεώσει.(Το διάστημα που οι ξένες εταιρείες ονομάζουν Redemption Period). Σε περίπτωση που παρέλθουν και οι 15 αυτές ημέρες, τότε το domain name ξεκλειδώνει (ανοίγει) πάλι προς καινούργια κατοχύρωση.

Η 15ημέρα ήταν η Κυριακή 15 Ιανουαρίου και η επόμενη (και σημαντική) η Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου. Στήθηκα λοιπόν μπροστά στον υπολογιστή και περίμενα την αλλαγή της ημέρας. Μόλις πήγε η ώρα 12:02 (επίτηδες για να μην πέσω στο lag του προηγούμενου λεπτού και περάσει η αίτηση μου σαν 15/1), την υπέβαλλα, στην μοναδική εταιρεία που μου έφερνε ένδειξη ότι μπορούσα να κάνω Manual αιτηση. Προσπάθησα να επαναλάβω την συγκεκριμένη διαδικασία και σε ακόμα 4 καταχωρητές, αλλά και οι 4 δήλωναν το domain name σαν κλειδωμένο.

Το πρωί, που σηκώθηκα περίμενα να δω στα email μου, να μου έχει έρθει η απόδειξη της αίτησης μου (αρ. πρωτοκόλλου) από τον Hostmaster. Mε έγκριση, έκανα Party, με απόρριψη λόγω των 15 ημερών, ήξερα ότι είχα το δίκιο με το μέρος μου. Νομικά. Απάντηση που πήρα?…. Απόρριψη γιατί προηγούνταν άλλες αιτήσεις. Κοιτάζω την ώρα που κατατέθηκε η αίτηση μου και ήταν στις 8:35! 8 μιση ώρες μετά!

Αμέσως ανατρέχω στην ΕΕΤΤ. Ήθελα να μάθω ποιος ήταν πριν από εμένα. Η ΕΕΤΤ παραδόξως δεν έχει πρόβλημα να πει την μέρα, αλλά την ώρα την θεωρεί προσωπικό δεδομένο! Απίστευτο. Παρόλα αυτά, ρώτησα την καλή κοπέλα στο τηλέφωνο να μου πει αν η αίτηση που είχε γίνει ήταν πριν τις 12:02 ή μετά. Αν ήταν πριν, τότε έτσι και αλλιώς δεν θα μπορούσα να κάνω τίποτα. Αν ήταν μετά όμως, δεν είχα έννομο συμφέρον?

Επικοινωνώ με τον καταχωρητή που έκανα την αίτηση. Ερωτήσεις…..Πρώτον γιατί τέτοια καθυστέρηση και δεύτερον αν έχετε ένα log στην βάση που να αποδεικνύει τι ώρα σας έκανα εγώ την αίτηση. Απαντήσεις… Γιατί δεν το κάνουμε αυτόματα (!) και δεύτερον δεν κρατάμε αρχείο στην βάση μας για την ώρα της κάθε αίτησης…

Πάμε στην νομολογία….

Σύμφωνα με την απόφαση 268/73 της 31/12/2002, ΦΕΚ 1617, στο άρθρο 7, παράγραφος 4, αναφέρεται ότι ο καταχωρητής γνωστοποιεί άμεσα τα πλήρη στοιχεία της Αίτησης στο Μητρώο με ηλεκτρονικό τρόπο μέσω Διαδικτύου. Μια απόφαση, που άλλαξε σκανδαλωδώς (ΦΕΚ 717, 27/5/2005) και έτσι το εν λόγω άρθρο έγινε….Ο καταχωρητής γνωστοποιεί εντός μιας εργάσιμης ημέρας τα στοιχεία της Αίτησης στο Μητρώο με ηλεκτρονικό τρόπο μέσω Διαδικτύου.

Κάτι που απαλλάσει πλήρως τον καταχωρητή. Δεν φταίει όμως αυτός…

Τα ερωτήματα που τίθενται προς την ΕΕΤΤ είναι:

1. Πως διασφαλίζεται η αρχή της χρονικής προτεραιότητας (Άρθρο 4, παρ. 6) του κανονισμού, όταν ο ένας καταχωρητής κάνει τις αιτήσεις manually και ο άλλος αυτόματα. Πως το γνωρίζει αυτό ο απλός πολίτης?
2. Με ποιο δικαίωμα δύναται να κρίνει ο καταχωρητής ποια στιγμή της ημέρας θα στείλει την αίτηση και αν θα την λογοκρίνει ή όχι? Με ποια εμπειρία, όταν τα μόνα πράγματα που απαιτούνται είναι στοιχεία ύπαρξης του φυσικού/νομικού προσώπου?. Με την ίδια λογική, ο καταχωρητής μπορεί κάλλιστα να καταχωρήσει το εκάστοτε domain name προς ιδιον ώφελος (αν το κρίνει “καλό“), και εις βάρος του πελάτη του
3. Σύμφωνα με το άρθρο 2, παρ. 8, δεν υφίσταται περιορισμός ως προς τον αριθμό των Ονομάτων χώρου που είναι δυνατόν να εκχωρηθούν σε ένα πρόσωπο. Υποθετικά δηλαδή, οικονομικοί κολοσσοί μπορούν κάλλιστα να φτιάξουν φίλτρα και να αγοράσουν ΟΛΑ τα domain names, με σκοπό την πώληση με υπερκέρδος? Υποθετικά πάντα, μπορεί όλη η ονοματοδοσία να περάσει σε έναν μόνο ιδιώτη?
Αν το κάνουμε πιο πρακτικά? Με 11,80 ευρώ ανα διαδικασία και 500,000 ευρώ σαν επένδυση μπορεί κάποιος να αγοράσει 42, 372 (σαραντά δυο χιλιάδες, τριακόσια εβδομήντα δυο) ονόματα χώρου με κατάληξη .gr? Και αν η NewBold αποφάσιζε αντί να επενδύσει 20 εκαττομύρια δολάρια σε ένα domain name (Gambling.com), αλλά σε πολλά, αν ήταν καταχωρητής πόσα .gr domain names θα μπορούσε να πάρει?….. 1,398,150 Ονόματα Χώρου .gr?
4.Πως δικαιώνομαι εγώ ο απλός χρήστης που έκανα την αίτηση πρώτος (όπως την έκανα παλιά και πάντα δούλευε), ο καταχωρητής μου την κατέθεσε 8,30 ώρες μετά και το domain name κατέληξε σε καταχωρητή που απαγόρευε την κατοχύρωση με την δικαιολογία ‘ότι δεν έχουν παρέλθει ακόμα οι 15 ημέρες από την λήψη του Ονόματος Χώρου‘ ?

Απευθύνομαι σε οποιονδήποτε διαβάζει το εν λόγω blog (ή το συγκεκριμένο post) και έχει μια επιστημονικά τεκμηριωμένη άποψη να μου δώσει. Και εννοείται βέβαια, σε όποιον θέλει να σχολιάσει….

Culex quinquefasciatus

‘Επεσε στα χέρια μου, η μηνιαία ενημερωτική έκδοση της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας (Οκτώβριος 2005). Ένα ομολογουμένως, καλό περιοδικό με αρκετά ενδιαφέροντα θέματα.

Οφείλω να ομολογήσω ότι βρήκα ενδιαφέροντα τα άρθρα για τον ρόλο του Ινστιτούτου Πληροφορικής του ΙΤΕ, την ανάλυση του ερευνητικού έργου ΔΙΑΣ (κατάρτιση εκπαιδευτικών ολιγοθέσιων σχολείων μέσω δορυφορικής τηλεπικοινωνίας), καθώς επίσης και την μελέτη που παρουσιάζεται για την επεξεργασία λόγου από συστήματα μηχανικής μετάφρασης.

Ο λόγος όμως που γράφω το συγκεκριμένο Post, κάτι που αποτελεί και τον τίτλο του άλλωστε, είναι τα Culex quinquefasciatus. Τι είναι αυτά? Με απλά λόγια…. κουνούπια!

Δεν μπορώ, όσο και να σπάω το κεφάλι μου να καταλάβω, πως σε ένα περιοδικό τεχνολογίας υπάρχει άρθρο που τιτλοφορείται: “Φερομόνη ωοθεσίας του κουνουπιού Culex quinquefasciatus” !!!!!!!!!!!!

Η δουλειά που έχει κάνει ο λεβέντης είναι πραγματικά εκπληκτική (νομίζω δηλαδή, γιατί μου είναι παντελώς άσχετα και άγνωστα τα όσα αναφέρονται), αλλά εκτός της προαναφερθείσας απορίας μου, υπάρχουν και άλλες δυο που προκύπτουν:

1. Υπάρχουν αρσενικά και θηλυκά κουνούπια? Προς τι η ωοθεσία?
2. Εκτός του είδους Culex quinquefasciatus, ποια άλλα είδη κουνουπιών υπάρχουν? :o)

Ελληνικό Ιντερνετ 2006

Είναι 12:30 το βράδυ.

Έχω γυρίσει από μια “κοσμική εκδήλωση” και επειδή ζω και αναπνέω για τα sites μου, είπα να ρίξω μια ματιά να δω πως τα πάνε.

Άνοιξα και την τηλεόραση και έπεσα πάνω στην παραίτηση Μαρκογιαννάκη (παραδόξως είδα κατα τύχη το βραδάκι, τον 30φυλλόπουλο να λέει περί τούτου, αλλά δεν έδωσα σημασία).

Έτσι σκέφτηκα να δω τι τρέχει. Ανέτρεξα στην μεγαλύτερη ελληνική διαδικτυακή πύλη και ορίστε το αποτέλεσμα…..

Θαυμάστε το Ελληνικό Διαδίκτυο!

Τι να πει κανείς? Και είναι η δεύτερη φορά μέσα σε ένα μήνα!

Καλή νύχτα…

Πανεπιστήμιο της Ζωής

Τις καλύτερες ευχές μου για ένα επιτυχημένο και δημιουργικό 2006. Υγεία, Ευτυχία και Αγάπη προς το Περιβάλλον, πάνω από όλα.

Φτάνοντας λοιπόν στην χρονιά που σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας δεκαετίας στην ζωή μου, θα προσπαθήσω να παρουσιάσω μερικά γνωμικά από αυτά που με δίδαξε μέχρι τώρα το Πανεπιστήμιο της Ζωής (ψέματα, μου τα έστειλαν με email, και παραθέτω μερικές από τις καλύτερες!).

  • Νόμος του Μέρφυ: Αν κάτι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει.
  • Επέκταση του Νόμου του Μέρφυ: Αν ένας αριθμός γεγονότων μπορεί να πάει στραβά, θα πάει στραβά με την πιο άσχημη δυνατή σειρά.
  • Νόμος του Boob: Πάντα βρίσκεις αυτό που ζητάς στο τελευταίο μέρος που το ψάχνεις
  • Παρατήρηση του Etorre: Οι διπλανές ουρές κινούνται πιο γρήγορα.
  • Νόμος του Fuller (για την Δημοσιογραφία): Όσο πιο μακριά ο τόπος που έχει γίνει η καταστροφή ή το ατύχημα, τόσο μεγαλύτερος αριθμός νεκρών ή τραυματιών απαιτείται για να αποτελέσει είδηση.
  • Νόμος του Draw: Ο πελάτης που πληρώνει τα λιγότερο, είναι αυτός που κάνει τα περισσότερα παράπονα.
  • Αρχή του Thumb: Μια ευκολονόητη, εφαρμόσιμη ανακρίβεια είναι πιο χρήσιμη από μια περίπλοκη, ακατανόητη αλήθεια.
  • Νόμος του Hlade: Αν έχεις αναλάβει μια δύσκολη εργασία, ανάθεσέ την σε έναν τεμπέλη – θα βρει έναν ευκολότερο τρόπο να την κάνει.
  • Νόμος του Breda: Σε κάθε θέαμα, οι θεατές των οποίων οι θέσεις είναι μακριά από το διάδρομο, έρχονται τελευταίοι.
  • Νόμος του McKee: Όταν δεν βιάζεσαι, βρίσκεις πάντα το φανάρι πράσινο.
  • Νόμος του Lewis: Οι άνθρωποι θα αγόραζαν οτιδήποτε, αν διετίθετο σε περιορισμένο αριθμό.
  • Νόμος του McDonald: Οι σύμβουλοι είναι κάποια μυστηριώδη άτομα που ζητούν ένα δεδομένο από μια εταιρεία και ύστερα της το επιστρέφουν ως αποτέλεσμα.
  • Νόμος του Dedera: Σε ένα τριώροφο κτίριο όπου υπάρχει μόνο ένα ασανσέρ, εννέα στις δέκα φορές το ασανσέρ θα βρίσκεται στον όροφο που δεν θα βρίσκεσαι εσύ.
  • Δίλημμα του Devries: Αν χτυπήσεις ταυτόχρονα δύο γράμματα στη γραφομηχανή, στο χαρτί θα γραφτεί το γράμμα που δεν ήθελες.

Θα προσθέσω ακόμα 2 παρατηρήσεις ζωής, που δεν είδα στο ομολογουμένο μεγάλο κείμενο που μου έστειλαν:

  • 1ος Νόμος Αγνώστου: Οι πιθανότητες να πέσει μια φέτα μαρμελάδα με την πλευρά της μαρμελάδας, πάνω σε ένα χαλί, αυξάνουν γεωμετρικά σε σχέση με την τιμή του χαλιού
  • 2ος Νόμος Αγνώστου: Το λεωφορείο θα εμφανιστεί, μόλις ανάψεις το τσιγάρο σου.

Και μια δική μου παρατήρηση:

  • Παρατήρηση Frank Anton: Ολες οι ωραίες γυναίκες δεν πηγαίνουν παραμονή Πρωτοχρονιάς στου Ψυρρή ή στο Camel! (Τα ισοπέδωσα όλα!!!) :o)

Άντε, καλή χρονιά να έχουμε.