Κώδικας Ντα Βίντσι. Η παρωδία του αιώνα!

Χτες το βράδυ, πήγα μετά ‘βαϊων και κλάδων’ να δω τον πολυδιαφημισμένο Κώδικα Da Vinci. Έχοντας διαβάσει το βιβλίο (που ακολουθεί χρονολογικά το Illuminati), θα έλεγα ότι περιμένα πάνω-κάτω τι θα δω σαν πλοκή. Το αποτέλεσμα όμως, με απογοήτευσε.

Απογοητεύτικα σεναριακά και όχι σκηνοθετικά. Δεν έχει τρομερές απαιτήσεις η ταινία σε ‘υψηλού επιπέδου’ σκηνοθεσία. Ο Howard ήταν αρκετός. Αλλά το διασκευασμένο σενάριο είναι το μισό βιβλίο.

Δεν αναλύονται πολλές λεπτομέρειες, που είναι σημαντικές στην ταινία και στην δράση του έργου (όσοι έχουν διαβάσει το βιβλίο θα καταλάβουν), ενώ ομολογώ ότι υπάρχει μια ‘ψυχρότητα’ ανάμεσα στον Χάνκς και την Τουτού, που δεν κάθεται ‘εύκολα’ στο στομάχι του αναγνώστη του βιβλίου. Στο βιβλίο, αυτή η σχέση υποθάλπει ένα κρυφό ‘πάθος’. Μια λαγνία.

Αφήνω την κριτική, για τους πιο ειδικούς. Θα ασχοληθώ με ένα κομμάτι της ταινίας, για το οποίο μπορώ να εκφέρω άποψη. Το marketing της.

Η ταινία είναι η επιτομή του ‘negative marketing’.

Ο Μπράουν καταπιάνεται με μια αντίληψη που από την αρχή γνωρίζει ότι θα ‘ερεθίσει’. Έχει κάνει την έρευνα του, και εκεί που του λείπουν τα κομμάτια, κολλάει την μυθοπλασία και φτιάχνει ένα απίστευτο μυθιστόρημα.

Ο εκδοτικός οίκος, η DoubleDay, προωθεί το βιβλίο σαν οποιοδήποτε άλλο, αλλά οι κριτικές το βοηθάνε να εκτοξευτεί στα ύψη. Φυσιολογική συνέπεια, η ‘μετενσάρκωση’ του σε ταινία.

Και εδώ ξεκινάει η αμφισβήτηση. H Εκκλησία (σαν φορεάς πίστης, όχι σαν οίκημα) μπαίνει σφήνα να μπλοκάρει την προβολή, εξιτάρωντας τα πλήθη και δημιουργώντας ακόμα ένα blockbuster μετά το ‘Ευαγγέλιο του Ματθαίου’, τον ‘Τελευταίο Πειρασμό’ και πρόσφατα τα ‘Πάθη του Χριστού’.

Οι κριτικοί, από την πλευρά τους, κράζουν το έργο γιατί (κακά τα ψέματα) είναι απογοητευτικό, σε πολλά επίπεδα. Σκηνοθετικά, ερμηνευτικά, κακής προσαρμογής σεναρίου και χίλια δυο.

Ταυτόχρονα με τα παραπάνω, υπάρχουν και οι γνωστές μυνήσεις, προερχόμενες από τα ‘αρπακτικά’ , που προσπαθούν να επωφεληθούν από την επιτυχία μηνύοντας τον Dan Brown, το βιβλίο του, τον εκδοτικό οίκο, την Sony, και όποιον άλλο έχει σχέση, μήπως και αρπάξουν τίποτα. Είτε σε χρήμα είτε σε προβολή.

Τόση πολύ αρνητικότητα για ένα βιβλίο (και μια ταινία). Και τι μένει στο υποσυνείδητο του απλού πολίτη*?

Μια απίστευτη προσμονή για να δει την ταινία ή να διαβάσει το βιβλίο!

Οι πιο απλές σκέψεις που ο καθένας θα έκανε, είτε είχε δει την ταινία είτε όχι, λογικά θα ήταν:

“Από την στιγμή, που περιλαμβάνει μυστικά της Εκκλησίας, θα έχει ενδιαφέρον. Πόσο μάλλον με την Εκκλησία να θέλει να το σταματήσει”

“Ποιος Δανίκας, και ποιος Τιμογιαννάκης? Αυτοί βλέπουν Αγγελόπουλο, και λιώνουν. Ακούς εκεί, να κράξουν τον Στίβεν Σιγκάλ!”

‘Κοίτα να δεις τους απατεώνες, που πάνε να τα πάρουν από τον Brown. Κοίτα λαμ**ια που υπάρχουν στον κόσμο. Μην τυχόν και μυριστούν χρήμα’.

….

Τέτοιες σκέψεις με οδήγησαν να πάω δω την ταινία στην πρεμιέρα, ενώ δεν το κρύβω ότι έχω ένα πολύ καλό σύστημα στο σπίτι μου, που μου επιτρέπει να απολαμβάνω ταινίες σε Xvid στο τσάμπα και με την ησυχία μου. Σπάνια επισκέπτομαι σινεμά πλέον. Πόσο μάλλον πρεμιέρα.

Είμαι σίγουρος ότι πολλές τέτοιες σκέψεις, θα οδηγήσουν τις επόμενες μέρες αρκετό κόσμο στις αίθουσες του σινεμά. Γιατί, κάτι μου λέει, ότι στο negative marketing της όλης υπόθεσης, θα κολλήσει πολύ σύντομα και το viral marketing.

Τότε που ο Κώστας, θα ρωτάει τον φίλο του Νίκο για την ταινία, ο Νίκος θα την κράζει, και ο Κώστας θα πηγαίνει να την δει, γιατί δεν θα πιστεύει τον φίλο του και όλους τους υπόλοιπους που την κράζουν. Γιατί, θα θέλει να έχει και αυτός άποψη. Ακόμα και στο κράξιμο!

;o)

Σύντομο σχόλιο:

Ο Κώδικας Da Vinci είναι ένα από τα φαινόμενα της σύγχρονης ιστορίας μας. Όχι, μόνο σαν μυθοπλασία και συγγραφή, αλλά και σαν benchmarκ για πολλές άλλες έννοιες.

υ.γ. 1 η προσαρμογή των υποτίτλων στην ταινία είναι απαίσια. Υπερβολικά φωτεινή. Γιατί δεν δημιουργούν και αγγλόφωνες αίθουσες (χωρίς υπότιτλους) στα multiplex?

υ.γ.2 θα κάνω ένα μικρό πείραμα. Θα γράψω έναν τίτλο κόλαφο, ώστε να δω πόσο κόσμο θα τραβήξει από το Monitor. Τα αποτελέσματα… αύριο! :o)

* = καταναλωτή, στην αργκό των marketers

2 thoughts on “Κώδικας Ντα Βίντσι. Η παρωδία του αιώνα!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s