Γιατί αγαπημένο μου Google, γίνεσαι σαν την Microsoft?

Μπορεί να είχα δουλίτσα την προηγούμενη εβδομάδα και να μην μπόρεσα να ασχοληθώ όπως θα ήθελα με το blog, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι σταμάτησα να ασχολούμαι με τα αγαπημένα μου screen captures. Για σήμερα, το μενού, έχει αρκετά…

Θα ξεκινήσω με το Google, που με έχει στεναχωρήσει πολύ.

 Ανάμεσα στις ιστοσελίδες που συντηρώ είναι και μερικές που έχουν σχέση με τον τζόγο. Θα αναφερθώ σε μια συγκεκριμένα. Στο Goals.gr.

Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα, έγινε καθαρά για πειραματικούς λόγους, αλλά έχοντας ξεπεράσει τα 18,000 unique visits τα Σαββατοκύριακα, σκεφτήκαμε να την βάλουμε στο πρόγραμμα Adsense. Εντούτοις, η αίτηση μας απορρίφθηκε με την δικαιολογία ότι πρόβαλε εταιρείες στοιχημάτων (αν και όταν έγινε η αίτηση, δεν υπήρχαν τα διαφημιστικά banners). Παρόμοια απόρριψη, δέχτηκε η ιστοσελίδα όταν την βάλαμε και στο Adwords.

Και εδώ θα σταθώ. Γιατί, αγαπημένο μου Google, εμένα με απορρίπτεις που προσφέρω μια απλή ιστοσελίδα ζωντανής ενημέρωσης, ενώ την εταιρεία στοιχημάτων την αφήνεις να διαφημίζεται κανονικά?  Δεν είναι unfair?

Πριν φύγω, από το Google, ακόμα 2 captures…. ποιος δεν θα ήθελε τέτοια νούμερα στην καμπάνια του? (αν ήταν αληθινά!)…. εδώ και εδώ!

Φεύγω από, το Google, και κάνω ένα μικρό διάλειμμα για διαφημίσεις…. Πολλές διαφημίσεις…..

Επιστρέφουμε. Σε κάποιο blog*, ανακάλυψα ένα link για το παιχνίδι Deal (του NBC). Σκέφτηκα να παίξω και να δοκιμάσω την τύχη μου…. Αποτέλεσμα πρώτης προσπάθειας ….. Αποτέλεσμα δεύτερης προσπάθειας….  (καλά θα κάνει να τρέμει ο ΑΝΤ1, σε περίπτωση που ξεμείνω από φράγκα!)

* Ζητάω συγνώμη από τον φίλο blogger που είχε το Link, αλλά ήταν τέτοια η λαχτάρα να δοκιμάσω το deal, που κατά λάθος έκλεισα το παράθυρο και έχασα το link.

Advertisements

Γιατί αποχώρησε η Bold Ogilvy?

Την άλλη εβδομάδα, έχουμε τα Ermis Awards.

Εντούτοις, ομολογώ ότι έχω μπερδευτεί λίγο…

Διάβασα χτες, στο Presspoint και στο Boussias.com, την δήλωση της ΕΔΕΕ για την αποχώρηση της Bold Ogilvy. (εδώ και εδώ, αντίστοιχα).

Σήμερα όμως, εκδόθηκε ανακοίνωση της Ogilvy One (το επιχειρησιακό κομμάτι της εταιρείας που ασχολείται με το Interactive Marketing), με τίτλο ‘Πρώτη η Ogilvy One στο short list συμμετοχών των Ermis Web Awards’!

Τελικά, τι γίνεται?

– Κατεβαίνουν κάποιες θυγατρικές, και όχι η μαμά? (κρίμα)

– Δεν κατεβαίνει κανένας από τον Όμιλο? (πολύ κρίμα)

– ‘Η δεν υπάρχει επικοινωνία στον Όμιλο? (αστείο!)

Και το σημαντικότερο όλων… γιατί τελικά δεν κατεβαίνει η εταιρεία? Αυτό τουλάχιστον μπορούμε να το πληροφορηθούμε?

Είναι κρίμα, γιατί, αν μη τι άλλο, είδαμε κάποιες κορυφαίες καμπάνιες της Ogilvy φέτος… Σε όλα τα media.

υ.γ. Πάνο, Χρήστο, μήπως μπορείτε εσείς να μας βοηθήσετε?

1+1+1= 81…. Γιατί εμείς έτσι γουστάρουμε!

Δεν είμαι φαν της ελληνικής τηλεόρασης, γιατί δεν έχει τίποτα ποιοτικό να μου προσφέρει. Θα εξαιρέσω τον ΣΚΑΙ, και μερικές εκπομπές που προσπάθω να μην χάνω, γιατί προσφέρουν και 2-3 πράγματα παραπάνω. Ανάμεσα σε αυτές τις εκπομπές, είναι και κάποιες του δημοσιογράφου Τριανταφυλλόπουλου (όταν η έρευνα είναι σοβαρή).

Την Δευτέρα, 13 Νοέμβρη, ο δημοσιογράφος και η ομάδα του, παρουσίασαν την απίστευτη πλαστογραφία που είχανε κάνει κάποια στελέχη του σημερινού κόμματος της αντιπολίτευσης, όταν ήταν κυβέρνηση.

Καταρχήν, δηλώνω apolitique. Ο λόγος  είναι απλός.

Πως να κερδίσεις την ψήφο μου, κ. Παπανδρέου (κ. Καραμανλή, κ. Παπαρήγα, κ. Αλαβάνο, κτλ), όταν ο δημοσιογράφος σου αποδεικνύει ότι έχεις κλέψει (i.e το κόμμα σου), [παρουσιάζοντας τα τιμολόγια που εσύ κατέθεσες για έλεγχο, μαζί με  τα πραγματικά τιμολόγια που δείχνουν ότι έγινε πλαστογράφηση των στοιχείων], και ο ίδιος ο εκπρόσωπος τύπου του κόμματος σου δηλώνει ότι αυτά τα στοιχεία είναι ‘αυθαίρετα και απαράδεκτα’?

Απορία… τι άλλο πρέπει να γίνει για να τιμωρηθούν όλοι αυτοί οι κλεφταράδες?

υ.γ.1 Η πιο ευχάριστη είδηση των τελευταίων χρόνων.

υ.γ.2 Σιγά να μην κάτσω να γράψω και τα ονόματα των κομμάτων. Για να με ‘βαπτίσετε’?

Αυτό το blog δεν εμπορεύεται…

Το ευχάριστο με την κοινωνία των blogs, είναι ότι καθημερινά προβάλλονται καταπληκτικά θέματα για σχολιασμό ή έρευνα, που, πολλές φορές, οδηγούν σε ακόμα πιο ενδιαφέρουσες καταστάσεις, κρατώντας μια μικρή κοινωνία  σε πνευματική διέγερση.

Τις τελευταίες μέρες παρακολούθησα την εξέλιξη των απόψεων σχετικά με το ReviewMe, ένα site, το οποίο κατάφερε και αφύπνησε δυο ξεχωριστές συνειδήσεις των κυβερνητοπολιτών. (και ταυτόχρονα αξιοποίησε στο έπακρο, το τεράστιο hype γύρω από το όνομα του, πληρώνοντας μόνο $25,000).

Το δικαίωμα στο κρίνε και κρίνεσθαι, και το δικαίωμα στην εμπορική εκμετάλλευση των προσωπικών ιδεών.

Και τα δυο θεμιτά. Τις απόψεις μου για το πρώτο θέμα, τις έχω δει αναφέρει, και χαίρομαι γιατί εξελίχθηκε ένας εποικοδομητικός διάλογος. Τους ευχαριστώ όλους για την συμμετοχή.

Θα προσπαθήσω να ασχοληθώ με το δεύτερο δικαίωμα που εξεγέρθηκε, με την εισβολή στην διαδικτυακή ζωή μου, της ιστοσελίδας ReviewMe…. Με την εμπορευματικοποίηση των ιδεών.

Θα μπορούσα να ξεκινήσω την εισαγωγή μου σχετικά με την ελευθερία του λόγου, την φιλοσοφία του νομίμου κέρδους, κτλ. Και κουραστικός θα γίνω και δεν υπάρχει λόγος. Όλοι μας, πάνω κάτω, έχουμε μια άποψη. Γι’αυτό είμαστε και Bloggers, άλλωστε.

Θα μιλήσω για την δική μου ηθική, πάνω στο συγκεκριμένο blog. Πως αντιμετωπίζω εγώ το blog μου.

Ασχολούμαι με (και κερδίζω αρκετά χρήματα από διαφημίσεις από) το Internet από το 1997, όταν με ένα φίλο φτιάξαμε την πρώτη μας σελίδα. Πάνω κάτω, πολλοί το έχουν κάνει. Από τότε, έχω συμμετοχή σε αρκετά start ups ιστοσελιδών, και πολλές φορές μου είχε δωθεί η δυνατότητα να έχω εκτός από αφανή ρόλο και εμφανή. Με στήλη αρθρογραφίας. Πάντα χρησιμοποιούσα μια μάσκα, όχι για να κρυφτώ, αλλά για να θυμάμαι ποιος ήταν ο θεματικός μου ρόλος στη εκάστοτε ιστοσελίδα.

Τα αρχικά χρόνια πέρασαν και οι καταστάσεις με ανάγκασαν να αποσυρθώ από την αρθρογραφία. Μπορούσα με άλλα projects να βγάζω περισσότερα και να είμαι πιο δημιουργικός σε ένα πιο αφανή ρόλο. Να σημειώσω ότι , δεν ήμουν, είμαι και (ευελπιστώ) δεν θα γίνω fan της δημοσιότητας και της προσωπικής προβολής.

Κάποια στιγμή, το μεράκι της προβολής κάποιων προσωπικών σκέψεων, με οδήγησε στην δημιουργία ενός προσωπικού blog. Ώστε να μπορώ να εξωτερικεύω κάποιες δικές μου αντιλήψεις.

Δημιούργησα το Blog, χρησιμοποίησα ένα nickname από ένα χαρακτήρα του παρελθόντος και ξεκίνησα να παρουσίαζω κάποιες απόψεις, σκέψεις, προβληματισμούς, κριτικές, κτλ.

Δεν ντρέπομαι να επισημάνω ότι δοκίμασα και το Adsense και το Adbride, μήπως έβγαζα και κα’να χαρτζηλικάκι. Κακό είναι?

Όχι.

Με την πάροδο του χρόνου όμως, αισθάνθηκα ότι αδικώ κάποιους και πάνω από όλα εμένα. Πρώτον, γιατί κρυβόμουν πίσω από μια μάσκα, δεύτερον γιατί έβγαζα χρήματα με τα posts μου και τρίτον γιατί ασκούσα κριτική ανυπόγραφα.

Έτσι σκέφτηκα ότι η δεύτερη έκδοση του blog που θα ανέβαζα, εκτός από κάποιες τεχνικές βελτιώσεις (π.χ μετακόμιση από blogger σε wordpress), θα έπρεπε να είχε και κρυστάλλινη άποψη για το τι ρόλο επιτελλούσε.

Πλέον….

– είμαι ο Φώτης και όχι ο Frank Anton (όσοι ασχολούνται με την αγορά, μπορούν να βρουν τα στοιχεία μου, δεν είναι ανάγκη να εμφανίσω πλήρη στοιχεία ταυτότητας).

– δεν βγάζω χρήματα με κανένα τρόπο από το blog μου, και οι απόψεις μου εκφράζουν εμένα και εμένα αποκλειστικά

– είμαι ένας επαγγελματίας του Marketing, με  πτυχίο στο Marketing, μεταπτυχιακό στο μάρκετινγκ των υπηρεσιών , διπλωματική εργασία (thesis) στο e-commerce, που έτυχε να έχει την τιμή  να παραστεί σε σεμινάριο του Πανεπιστημίο της Washighton με εισηγητές τους Bill Price και Sam Wheeler του Amazon.com (η επιτομή της ακαδημαϊκής μου εκπαίδευσης). Είμαι συνιδρυτής μιας εταιρείας που ασχολείται με το New Product development με βάση το Internet, και σύμβουλος σε Εταιρεία Consulting. To σύντομο αυτό βιογραφικό, μου δίνει το δικαίωμα, [σύμφωνα με την δική μου άποψη για την κριτική], να ασκήσω κριτική σε οποιονδήποτε εργάζεται στον τομέα του πεδίου σπουδών μου.

Τέλος με αυτήν την εκκρεμότητα, που με βασάνιζε.   

Πάμε σε μερικές διαπιστώσεις, οι οποίες καλό είναι να γίνονται για να υπάρχει και διάλογος, και αποφυγή παρεξηγήσεων.

– Τα όσα αναφέρθηκαν δεν είναι για να το παίξω ‘μούρη’ ή ‘κάποιος’. Είναι μια προσπάθεια να προβληματίσω όσους ενδιαφέρονται σχετικά με την εμπορική διαχείριση των ιδεών και των ‘πιστεύω’ τους. Θα προσπαθήσω μάλιστα να βοηθήσω όσους δοκιμάσουν να βγάλουν κέρδος από τα blogs τους (όπως κάνω και τώρα, κάνοντας click, αραιά και που, στα διαφημιστικά banners ή στα text links). 

– Χρησιμοποιώ το blog μου για να ασκήσω καλόβουλη κριτική κυρίως σε θέματα που αφορούν την επιστήμη μου, σε μια προσπάθεια να γίνουν καλύτεροι και οι κρινόμενοι, αλλά και εγώ από την αντίδραση τους στην κριτική μου. Αν και κάνω κάποια posts που έχουν ειδησεογραφικό χαρακτήρα, δεν είναι τέτοια η φιλοσοφία πίσω από το blog μου.

– Δέχομαι και επαυξάνω στην εμπορική εκμετάλλευση blogs που πάρεχουν ειδησεογραφία πρωτίστως και σχολιαστική ή/και επιστημονική αρθρογραφία. Όχι κριτική αρθρογραφία.

Φιλικά.

υ.γ. Ζητάω συγνώμη για τα πολλά ‘εγώ’ και ‘μου’, αλλά καλό είναι να αρμενίζουμε σωστά από την αρχή.

Κάντε το.. 1024!

Εντόπισα στο πολύ καλό blog, Nylon.gr, ένα post σχετικά με μια καταχώρηση της Ναυτεμπορικής.

 Έξυπνο, καθώς συμπεριλαμβάνει (και) την αγαπημένη μου συνήθεια…..  τα Screen Captures. Και, ως γνωστόν, μια φωτογραφία είναι αξίζει όσο χίλες λέξεις.

Απλή απορία και μόνο…

Γιατί οι, κατά τ’ άλλα, καταπληκτικοί και αξιέπαινοι σχεδιαστές και συντηρητές, του κατ’ εμέ, καλύτερου και πληρέστερου ελληνικού portal, δεν αλλάζουν τον σχεδιασμό της ιστοσελίδας σε 1024?

 Υ.γ Πλέον έχουμε φτάσει στις 3 περιπτώσεις ‘λογοκρισίας’ …. και συνεχίζουμε.

(BlogMe.gr, Lifo, Kaskanter   <—-αναφέρονται ως ‘case studies’, μην παρεξηγηθούμε κιόλας!)

Κρίνε και εμένα, πριν το ReviewMe όμως…

Τις τελευταίες μέρες, γίνεται ένα μικρό Buzz σχετικά με μια νέα υπηρεσία που επιτρέπει στους Bloggers να βγάζουν λεφτά κάνοντας κριτικές μέσα από τα ‘ηλεκτρονικά εκφραστήρια’ τους. Το ReviewMe. Και επειδή όπου ‘γάμος και χορός, η Βασίλω πρώτη‘, δεν θα μπορούσε η αφεντιά μου να μείνει ασυγκίνητη.

Δεν θα  αναφερθώ στο ReviewMe. Υπάρχουν κάποια καταπληκτικά post, που μπορεί να διαβάσει οποιοσδήποτε σε άλλα blogs.

(Vrypan, Magicasland, Bizwriter, Voyager, κτλ.)

Εγώ, θα ήθελα απλά να κάνω δυο μικρές παρατηρήσεις-διαπιστώσεις.

1. Θεωρώ έγκυρη κριτική, την επώνυμη κριτική. Κριτική που γίνεται πίσω από μια μάσκα, δεν παύει να είναι αμφιλεγόμενη, ασχέτως του περιεχομένου και της διάθεσης.

2. Η κριτική καλό είναι να ασκείται από άτομα καταρτισμένα να την ασκήσουν. Θα δεχτώ οποιαδήποτε κριτική για τις ικανότητες, τις γνώσεις, το κάθετι σχετικά με το Marketing, από κάποιον που έχει μια γνώση επί του θέματος. H μητέρα μου, δυστυχώς δεν ανήκει σε αυτήν την κατηγορία, αν και μου την λέει συνέχεια. Αντιστοίχως και εγώ, δεν μπορώ να ασκήσω κριτική στους προγραμματιστές για την ποιότητα του κώδικα τους. Και πάει λέγοντας….

Οποιοσδήποτε από εμάς μπορεί να ασκήσει κριτική. Πόσο μάλλον επί χρήμασι. Καλό είναι όμως να γνωρίζουμε την επιστημονική κατάρτηση του κριτή μας, το όνομα του και τους αντικειμενικούς λόγους της κριτικής που μας ασκεί.

Οτιδήποτε άλλο, δεν είναι κριτική. Είναι πληρωμένη καταχώρηση.

Άποψη μου πάντα…..

υ.γ1. Στην αρχή, έγραψα Buzz, και το μυαλό που πήγε στο καλύτερο ελληνικό blog του ‘χώρου’ μας. Η πολύ δουλειά τρώει τον αφέντη…. κάνε κάνα διάλειμμα, να ανεβάσεις μερικά post, βρε!

Σεξ – Πολιτισμός: 1-0

Μας τελείωσε λοιπόν και το Cultureguide.gr.

Αν και η επισκεψιμότητα δεν ήταν η αναμενώμενη (γύρω στα 150-200 daily unique visitors), εντούτοις αποτελούσε την βιτρίνα του Πολιτισμού, ενός κρατικού φορέα που κάποια στιγμή διοικούσε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Αν δεν με απατάει η μνήμη μου, το site ήταν ανάμεσα σε αυτά που είχαν χρησιμοποιηθεί και στις έρευνες E-metrics. Μπορεί να κάνω και λάθος.

Όπως και να έχει, είναι κρίμα από την μια να κατεβάζουμε ιστοσελίδες με πλούσιο πνευματικό περιεχόμενο (είτε είναι κρατικά, είτε ιδιωτικά [βλ. Blog me]) και από την άλλη να επιδιδόμαστε λυσσαλέα στην κατασπάραξη πιτσιρικάδων που κάνουν την πλάκα του με τα κινητά τους τηλέφωνα. Η’ μήπως, εμείς δεν κάναμε αλητείες στην ηλικία τους.

Σεξ – Πολιτισμός: 1-0

Θα μπορούσα να συνεχίσω το κράξιμο και τα παράπονα, αλλά θα απαντήσω στον πολιτισμό της τηλεόρασης, με πολιτισμό του Internet. 

Προτρέπω, όσους έχουν λίγο ελεύθερο χρόνο να δουν το καταπληκτικό Documentary του Al Gore, An Inconvenient Truth. Ενεργοποιώντας απλά το bandwidth σας… 

υ.γ έβαλα σαν link στο ‘πρωθυπουργός’, το site primeminister.gr, που είχα επισκεφθεί αρκετές φορές στο παρελθόν. Πριν κάνω publish την σελίδα, δοκίμαζα τα links και η σελίδα είναι inactive. Μήπως, τώρα που μας τελείωσε το Internet Governance Forum, και πέσανε τα φώτα από πάνω μας, αποφασίσαμε να κατεβάσουμε όλες τις κρατικές σελίδες?

Εκσυγχρονισμός!

Εμπορικά Σήματα. Μόνο για πλούσιους…

  • Κατάθεση αίτησης για εμπορικό σήμα σε 3 κλάσεις: 400 ευρώ.
  • Αμοιβή δικηγόρου: 200 ευρώ (αν είναι φίλος)
  • Παράσταση δικηγόρου στο δικαστήριο, κατά την διαδικασία επικύρωσης του εμπορικού σήματος: 460 ευρώ

 Σύνολο: 1060 ευρώ, για ένα εμπορικό σήμα.  (για 5 εμπορικά σήματα, πόσα πρέπει να πληρώσεις ένας κακομοίρης νέος επιχειρηματίας?)  *

Πρόσθεσε και 5 μήνες (τουλάχιστον) καθυστέρηση για να πάρεις την έγκριση, με ότι αυτό συνεπάγεται επαγγελματικά και νομικά….

Γιατί μπαμπά μου, δεν ήσουν Γερμανός? (ή Σουηδός, ή Άγγλος, ή Γάλλος ή τέλος πάντων πολίτης μια σοβαρής χώρας!)

υ.γ. Αμοιβαία τα αισθήματα…. αλλά τα βλέπεις τα σημεία των καιρών…. τους έκανες ‘top celebrities’ και τώρα σου γυρνάνε την πλάτη!  Τα παλιόπαιδα!   τσ, τσ, τσ….

 :o)

* το βρήκα…. γιατί δεν φτιάχνουμε ένα πρόγραμμα επιδότησης εμπορικών σημάτων της νεανικής επιχειρηματικότητας, υποστηριζόμενο από το Δ’ Κοινοτικό Πλαίσιο? Για νεοσύστατες επιχειρήσεις που δεν έχουν κλείσει ένα χρόνο λειτουργίας και έχουν τζίρο κάτω από 1 δις ευρώ?