2007 Ευχές για ένα καλύτερο Ελληνικό Internet

Από το κρεβάτι, και με 40 πυρετό, εύχομαι ένα ευτυχισμένο, ειρηνικό και υγιές (πάνω από όλα!!!!) 2007.

Ας ελπίσουμε ότι του χρόνου τέτοια εποχή, θα μιλάμε για τα τρομακτικά βήματα ανάπτυξης του Ελληνικού Internet.

Σας αφήνω, γιατί με καλεί η αντιβίωση… :o(



P.S. Η κακία της χρονιάς….

Στον χώρο των δισεκατομμυρίων δεν υπάρχουν ούτε συναισθηματισμοί, ούτε ηθική. Μην προσπαθείτε να μας πείσετε όμως ότι είναι παράνομες οι εταιρείες (που είναι εισηγμένες και στα χρηματιστήρια), όταν εσείς είστε ανίκανοι να προσφέρετε ποιοτική υπηρεσία.

Και ένα τελευταίο… 1 εταιρεία υπάρχει που δραστηριοποιείται παράνομα στην Ελλάδα. Και αυτή σας ανήκει! Μέσω της θυγατρικής σας!!!

42 πήγε ο πυρετός, αθεόφοβοι!

Sport Sites… Τι λένε οι διευθυντές τους και πως τα βλέπω εγώ (Part 3)

Στο τρίτο μέρος αυτής την μελέτης, θα προσπαθήσω να αγγίξω κριτικά το θέμα των αθλητικών sites, προσεγγίζοντας τα ένα-ένα. Θα προσπαθήσω να μην αδικήσω κανένα (αν παρόλα αυτά, κάποιος αισθανθεί κάτι τέτοιο, τότε.. εδώ είμαι, μπορείτε να μου εκφράσετε τα παράπονα σας). Η σειρά που θα χρησιμοποίησω, θα είναι η ίδια με την σειρά που αναφέρονται στην έρευνα που έγινε εκ μέρους του site Boussias.com.

Contra.gr: Τις δύσκολες μέρες των φοιτητικών μου χρόνων, στην Αγγλία, το Contra αποτελούσε την καθημερινή μου ενημέρωση. Υπήρχε και το Sport.gr, αλλά δυστυχώς τα λεφτά μας πηγαίνανε σε ψώνια και όχι σε συνδρομές. Από τότε το site, άλλαξε προς το καλύτερο, χωρίς να σημαίνει όμως ότι κατάφερε να αγγίξει τον ανταγωνισμό, που αποδείχθηκε πολύ δύσκολος.

Στα θετικά του Contra, η καταξίωση του ως brand name, η εκπληκτική στήλη paparazzi και το γεγονός ότι δεν υποστηρίζετε από μεγάλο οικονομικό όμιλο, και είναι μια συλλογική προσπάθεια κάποιων νέων ανθρώπων (όπως ο Βασίλης, που είχα την τιμή να γνωρίσω).

Στα αρνητικά του Contra, το γεγονός ότι δεν έχει πολύ ειδησεογραφία, δεν έχει καθόλου αρθρογραφία (άρα δεν έχει άποψη), και δεν χρησιμοποιεί καθόλου τεχνολογίες Web 2.0 (Που θα περίμενα από τους νέους και φιλόδοξους ανθρώπους που το διοικούν).

Sport.gr: Είναι η πιο παλιά ελληνική αθλητική ιστοσελίδα, και ενώ ξεκίνησε πολύ δυναμικά και μας είχε ενθουσιάσει όλους, παρουσίασε για πρώτη φορά το κόλπο των συνδρομών (που τότε προσέφεραν κάτι) και σταμάτησε εκεί την εξέλιξη του (νομίζω δλδ). Μπορεί, ο διαφημιστής να είναι χαρούμενος με το Sport.gr, γιατί χρησιμοποιεί Dart, Eurisko, Doubleclick ή δεν ξέρω τι άλλο, αλλά στα δικά μου μάτια, ως χρήστης, το Sport.gr του 2006 δεν διαφέρει και πολύ από το Sport.gr του 2001 (αν δεν φαίνεται σωστά, γυρίστε απλά το encoding σε Greek)

Στα θετικά του Sport.gr, είναι ασφαλώς το domain του, οι πολύ καλές υπηρεσίες mobile, τα στατιστικά (για τους συνδρομητές), καθώς επίσης και θεματικά microsites, τύπου Business of Sport.

Μιλώντας για αρνητικά, θα αναφερθώ στις συνδρομές, στον αλόγιστο βομβαρδισμό διαφημίσεων και στο παράδοξο γεγονός, να έχεις το domain sport.gr και να προωθείς το brand Sportline. Αισθητικά του βάζω χαμηλό βαθμό, γιατί είναι μια παραγωγή της Atcom, και θα περιμέναμε πολύ καλύτερη δουλειά (βάση των ικανοτήτων τους).

Sport24: Έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη μου, γιατί είναι το μόνο site που τείνει στην μορφή portal με πρωταγωνιστή τον άντρα (ως σύνολο). Εκτός από το αθλητικό κομμάτι, η ανάπτυξη θεματικών ενοτήτων, με επίκεντρο πάντα το αντρικό στοιχείο (men24, auto24), δείχνει να δουλεύει, κρατώντας τον επισκέπτη παραπάνω στις ιστοσελίδες του (τα μερικά επιπλέον impressions, που λέγαμε).

Το πρώτο θετικό που αντιμετωπίζει κάποιος είναι το design. Νομίζω ότι έχει το καλύτερο, αλλά γενικότερα όλα τα sites του ομίλου (247Media) φέρουν αυτό το χαρακτηριστικό. Θετικό πλεονέκτημα είναι και η χρήση των blogs αθλητών, που έχουν εκπληκτικό ενδιαφέρον γιατί βάζουν τον αναγνώστη μέσα στην ψυχολογία του αθλητή.

Το Sport24 μου είχε δημιουργήσει μια αλγιεινή εντύπωση όταν σηκώθηκε. Ξεκίνησε ως ένα ‘αποπαίδι’ του Sportime, χρησιμοποιώντας ‘ανήθικο‘ τρόπο κατά την γνώμη μου, για την προβολή του (είχε γράψει μια ανακοίνωση την πρώτη μέρα, όταν είναι η εξέλιξη του Sportime, κάτι που αρκετοί από εμάς πιστέψαμε). Επίσης, αν και έχει κάνει καταπληκτικό product placement των δυο βασικών χορηγών του (εταιρείες στοιχημάτων), οπότε σαν marketer θα έπρεπε να βγάζω το καπέλο, εντούτοις σαν χρήστη έχει αρχίσει να με κουράζει. Καλώς ή κακώς, αφού θα αναγκαστώ να δω διαφημίσεις, ας δω και κανά creative καινούργιο! (βίτσια είναι αυτά).

Sportaction: Δεν μπορώ να πω ότι είμαι φανατικός της ιστοσελίδας. Μάλλον το αντίθετο. Δεν με τραβάει, πως το λένε. Ναι μεν, έχει ειδησεογραφία (αλλά πλέον όλοι έχουν), αλλά από την άλλη… μαύρο site? Αυτό ήταν το καλύτερο που μπορούσε να κάνει η Atoll? (ακόμα ένα πολύ καλό development house). Επίσης… έχει πολύ δύσκολο brand name.

Sportdog: Θα έλεγα ότι είναι το ‘νήπιο’ όσον αφορά τα ελληνικά αθλητικά sites. Παρόλα αυτά, έκανε μια πολύ καλή web campaign και με τράβηξε στις σελίδες του. Έχει αρκετές καλές ‘πένες’ της αθλητικής δημοσιογραφίας και κάποια στιγμή πέρασε από εκεί και ο … Πιτσιρίκος.

Τι έγινε όμως? Φαντάζομαι ότι η προσπάθεια να εδραιωθεί το brand name SportDog, τουλάχιστον σε εμένα, δεν πέρασε. Το θεώρησα λίγο ‘παιδικό’, και παράλληλα με την διακοπή της αρθρογραφίας του Πιτσιρίκου, απομακρύνθηκα και εγώ. Έχω την εντύπωση, ότι όταν μιλάμε για sport στην Ελλάδα, θέλουμε κάτι ‘macho’ σαν τίτλο. Και το SportDog δεν ακούγεται έτσι.

Για μια ακόμα φορά, θα αναφέρω ότι δεν είμαι ενθουσιασμένος από το design αν και έγινε από μεγάλο οίκο (Ogilvy).

Sportime: Εδώ είμαστε. Το Sportime έφερε κάποια στιγμή την επανάσταση στην έντυπη αθλητική δημοσιογραφία, και αρχικά πίστεψα ότι θα κατάφερνε το ίδιο και στην ηλεκτρονική αθλητική ειδησεογραφία. Η ομάδα που το στελέχωσε αρχικά (νυν Sport24), του έδωσε ένα πολύ καλό design και παράλληλα με την ειδησεογραφία και την αρθρογραφία που ελάμβανε από το Sportime (εφημερίδα), δημιουργούσε ένα καταπληκτικό σύνολο. Όμορφες μέρες εκείνες.

Ξαφνικά, κάποιοι από εκεί μέσα έφυγαν και κάποιοι έμειναν να βγάλουν τα κάστανα από την φωτιά. Η αρχική κίνηση να γυρίσει το site σε 1024 ήταν φιλόδοξη μιας και υπήρχε πολύ υλικό να δημοσιευτεί, αλλά τελικά δεν φαίνεται να πέτυχε. Πολύ ασπρίλα…. πολλά κομμάτια άδεια.

Το Sportime έχει πολλά θετικά. Αποτελεί την ιστοσελίδα μιας καλής εφημερίδας, έχει υλικό, έχει πολύ αξιόλογες δημοσιογραφικές πένες, αναδημοσιεύει αρκετές ακόμα αρθρογραφίες, και έχει πρωτοσέλιδα και ξένων αθλητικών εφημεριδών (για τους φανατικούς ‘πρωτοσελιδάκες’ σαν και εμένα). Και είναι σε 1024, το οποίο το θεωρώ must σαν marketer, εν έτει 2006.

Στα αρνητικά του Sportime, θα έβαζα την ταχύτητα του (κάνει πολύ ώρα να φορτώσει και έχω 2Mb σύνδεση), και το άτσαλο design του (από την HOL). Είναι προσωπική μου εκτίμηση, ότι το Sportime θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει το (τουλάχιστον, και με διαφορά από τους άλλους) δεύτερο σε επισκεψιμότητα site στην Ελλάδα.

Sportnet: Από τα πολύ παλιά ελληνικά αθλητικά sites, που μόλις φέτος, συνειδητοποίησε η Forthnet ότι πρέπει να του αλλάξει λίγο το design. Μέχρι να παρθεί αυτή η απόφαση όμως, πολύς κόσμος το εγκατέλειψε (ανάμεσα τους και εγώ). Και μην μου πείτε, ότι είναι το design που θα περιμένατε από την Forthnet των 8 Web Ermis Awards?

Εντούτοις, δεν θα γίνω κακός, γιατί το site το χρησιμοποιώ. Ο λόγος είναι η πολύ κάλυψη των πρωταθλημάτων Β’ και Γ’ Εθνικής. Για εμένα που είμαι λάτρης των μικρών κατηγοριών, είναι ότι καλύτερο.

Μια ακόμα επισήμανση. Δεν ξέρω πόσοι ακούτε στο ραδιόφωνο τους 3 αρθρογράφους της ιστοσελίδας (ακούγατε μάλλον γιατί ο κ. Παπανικολάου αποτελεί παρελθόν), αλλά προσωπικά η άποψη τους, δεν μου άρεσε. Ήταν πολύ φανατισμένοι για δημοσιογράφοι. Κατά συνέπεια, δεν θα μπορούσα ποτέ να κάτσω να διαβάσω την αντίστοιχη αρθρογραφία τους.

Sport-tickets: Δεν αποτελεί αθλητικό site, και προφανώς μπήκε στην μελέτη ως advertorial. Δεν μπορώ να καταλάβω πως μπήκε σε μια έρευνα για αθλητικά sites. Αφού μπήκε όμως, να μην κριθεί? Με λίγα λόγια, κακό design (ίσως και με frontpage) και πολύ δύσκολο όνομα (2 ονόματα με παύλα στην μέση? χμ, δύσκολο. Θέλετε να σας πουλήσω το eisitiria.gr?) :op

Για να μην τα ισοπεδώσω όλα όμως, στο sport-tickets συμμετέχει ο Κάρπετ (τον οποίο θεωρώ top στην δουλειά του), οπότε έχει περάσει στα bookmarks μου.

Στο σημείο αυτό, οφείλω να ασκήσω κριτική και στον κ. Τσάκαλο, που συνέταξε την έρευνα για τα sport sites. Η’ την κάνεις την έρευνα ολοκληρωμένη, ή δεν την κάνεις (αν είναι να γράψεις τόσα πολλά και ενδιαφέροντα).

Τι θέλω να πω?

Δεν έχει γίνει καμία αναφορά σε πολύ μεγάλα αθλητικά sites, όπως το site του αθλητικού σταθμού SportFM, το site της εφημερίδας Goal (Goalday ή Goalnews… άλλο παράδοξο και αυτό!), το site του συνδρομητικού καναλιού Supersport, το αθλητικό site του Flash, (Sportnews), όπως επίσης και μικρότερα άλλα αθλητικά sites, όπως το Balla, το Fifa, το Goalnet, κτλ.

Better luck next time όμως.

υ.γ. bare with me, ακόμα ένα έμεινε!

Sport Sites… Τι λένε οι διευθυντές τους και πως τα βλέπω εγώ (Part 2)

Όταν ξεκινάς να γράψεις ένα θέμα για το οποίο έχεις προβληματιστεί και δουλέψει πάρα πολύ (η έρευνα μου για την έννοια Sport Site στο ελληνικό Internet, ξεπερνάει τα δυο χρόνια), προσπαθείς να μην είσαι επιφανειακός και να αντιπαραθέσεις σωστά επιχειρήματα ή/και αποτελέσματα της έρευνας. Σκέφτηκα λοιπόν, αφού ανέβασα το πρωινό post, ότι το πιο τίμιο θα ήταν να γράψω την άποψη μου ολοκληρωμένα.

Πως θα το επιτύχω αυτό… θα ξεκινήσω με 2 posts που θα αντιπαραθέτω τις απόψεις μου σαν επισκέπτης-marketer, στις απόψεις των διευθυντών των αθλητικών sites, θα χρησιμοποιήσω ένα τρίτο post για να γράψω ένα σχόλιο για κάθε ένα αθλητικό site, όπως το αντιμετωπίζω και θα ολοκληρώσω με ένα τέταρτο που θα περιγράφω πως φαντάζομαι ένα σωστό αθλητικό site (και όχι portal, για να μην φωνάζει ο Περικλής!).

Κλείνω αυτήν την παρένθεση και επιστρέφω εκεί που σταμάτησα (στο πρώτο post). Στις συνδρομές.

Το μόνο ελληνικό αθλητικό συνδρομητικό site είναι το Sport.gr. Δικαιολογεί την συνδρομή του? Πιστεύουν οι υπεύθυνοι της σελίδας ότι προσφέρουν competitive advantage στους συνδρομητές τους? Γιατί δεν ρίχνει κάποιος μια ματιά στις συνδρομητικές υπηρεσίες που προσφέρουν? Μπορούν να συγκριθούν με του ESPN, που αποτελεί και πρότυπο? Μήπως με κάτι πιο ελληνικό και συνδρομητικό?

Η προσωπική μου άποψη είναι πως… όχι. Για τον λόγο αυτό, προτιμώ να ανοίξω ένα άλλο sport site μαζί με ένα site για live scores, και το stream της ΕΡΑ, ώστε να μην χρειάζεται να πληρώσω συνδρομή.

Υπάρχει όμως και ένα μοντέλο συνδρομής, που δεν αναλύθηκε στην μελέτη. Η συνδρομή του Φιλάθλου, που πληρώνεις για να κατεβάσεις την εφημερίδα σε pdf. (αν και εκεί θα ήταν εφαρμόσιμη η λύση του NewsStand).

Προχωρώντας παρακάτω, συναντάμε τον κ. Παπουρτζή να δηλώνει ότι «σε σχέση με τη συνολική επισκεψιμότητα η απορρόφηση δεν είναι ικανοποιητική» και σε αυτό θα συμφωνήσω απολύτως, κυρίως για τους λόγους που προβάλει πιο κάτω ο κ. Ντάλτας… «Σε αυτό έχουμε ευθύνες και εμείς, δηλαδή ο χώρος μας. Όταν ορισμένα sites δέχονται διαφημίσεις αντί πολύ χαμηλών ποσών, τότε τα ίδια υποβιβάζουν το προϊόν τους και δεν δείχνουν εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους».

Και εδώ έρχομαι και ρωτάω κάτι πολύ απλό. Γιατί τα αθλητικά sites δεν φτιάχνουν ένα επίσημο φορέα (μια Ένωση Ιδιοκτητών Αθλητικών Ιστοσελιδών), ώστε να μπορέσουν να συνθέσουν ένα ενιαίο τιμολόγιο και να αποκτήσουν φωνή ως συλλογικός φορέας? Μήπως γιατί αυτοί που γνωρίζουν λίγο παραπάνω τον χώρο είναι μέλη του IAB και τσιμπάνε καμιά διαφημισούλα, ωραιοποιώντας την κατάσταση?

Και ακόμα μια απορία… Μονάχα αυτός που διαχειρίζεται το αθλητικό site του SportFM, έχει ανακαλύψει το Adsense?

Θα προσπεράσω πολύ γρήγορα το επόμενο κομμάτι, για το αν και πόσο υπάρχει επιρροή του έντυπου αθλητικού τύπου στον ηλεκτρονικό αθλητικό τύπο. Θα συμφωνήσω σε μεγάλο μέρος με τον κ. Παπουρτζή ότι “οι ιστοσελίδες ανταγωνίζονται ιστοσελίδες και οι εφημερίδες ανταγωνίζονται εφημερίδες“. Θα τολμούσα να πω, ότι τα νούμερα που εμφανίζουν τα αθλητικά sites σε επισκεψιμότητα είναι πολύ υψηλότερα από τις ημερήσιες πωλήσεις εφημεριδών. Και συνεχώς, θα αυξάνεται αυτό το gap!

Και φτάνουμε στο αγαπημένο μου κομμάτι. Στην διαφημιστική απορρόφηση.

Θέλοντας και μη, όλα τα αθλητικά sites συντηρούνται από την βιομηχανία του τζόγου. Ας μην κρυβόμαστε. Αν μπορείτε βρείτε μου, μια ιστοσελίδα που να μην έχει προβολή εταιρείας τζόγου…

Θέλετε να μάθετε γιατί έγινε αυτό? Η απάντηση είναι… ΟΠΑΠ.

Όταν, οι εταιρείες που διαχειρίζονται το spec του ΟΠAΠ έκαναν spread τις καμπάνιες, αγνόησαν παντελώς το Internet. Αφήνοντας στις ξένες εταιρείες την πίσω πόρτα ανοιχτή. Και τι πόρτα, ε? Να αφήνεις το Internet ελεύθερο σε εταιρεία που δραστηριοποιείται στο Internet…

Είναι σαν βάζεις χίλιους συναγερμούς και λουκέτα στην μπροστινή πόρτα του σπιτιού σου, και η πίσω πόρτα του γκαράζ να είναι ανοιχτή, με το SUV να περιμένει μέσα και τα κλειδιά επάνω!

Ήρθαν λοιπόν οι εταιρείες και είπαν στους webmasters “Πόσα θέλεις γι’αυτό το banner για ένα μήνα?” “5000 χιλιάδες ευρώ” απάντησαν αυτοί, φοβούμενοι ότι θα ακουστούν πολλά. “Ορίστε“, ανταπάντησε ο Marketing Manager της εταιρείας τζόγου. Γιατί όταν έρχεται με ένα budget 3-4 εκ. ευρώ να σπαταλήσει σε διαφήμιση και βλέπει ότι με 500,000 έχει αγοράσει τα καλύτερα banners σε όλα τα αθλητικά sites (που σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να σπαταλήσει 1,5 εκ. σε below the line ενέργειες και άλλα τόσα σε δικηγόρους)… το παίζει και μούρη στο αφεντικό του.

(Το ξέρετε ότι οι καλύτεροι country managers των εταιρειών τζόγου είναι οι Έλληνες?)

Σκεφτείτε τώρα, πόσες εταιρείες του τζόγου υπάρχουν, βάλτε το επί 3 ή 4 (ανάλογα με τους διαφημιστικούς χώρους) και… βουαλά!

Μια ιστοσελίδα με αθλητικές ειδήσεις, που έχει 15,000 επισκέπτες και βγάζει τουλάχιστον 20,000 τον μήνα.

Νομίζετε ότι υπερβάλλω?

Για ξαναμετρήστε εταιρείες στοιχημάτων στα sites…

Θα κλείσω, λέγοντας ότι το σχόλιο του κ. Παπανδρέου, περιγράφει συνοπτικά τις όποιες απόψεις που όλοι έχουμε για τα αθλητικά sites. Εντούτοις, ενώ μιλάει για την διαδραστικότητα, την οποία και τονίζει πολύ, κάνει πολύ επιφανειακή προσέγγιση στο θέμα ‘περιθώρια βελτίωσης’.

Θα επανέλθω αύριο, με το τρίτο μέρος της σειράς ‘Sport Sites’.

(όταν το τελειώσω, θα το εκδόσω κιόλας!!!) ;o)

Sport Sites… Τι λένε οι διευθυντές τους και πως τα βλέπω εγώ (Part 1)

Μόλις τώρα, τελείωσα την ανάγνωση ενός πολύ καλού άρθρου- έρευνας με τίτλο ‘Sports Sites’, στο site Boussias.com

Ασφαλώς, δεν θα μπορούσα να μείνω αμέτοχος και να μην γράψω τις απόψεις μου. Εδώ την έπεσα στον Περικλή, χωρίς σχεδόν λόγο, θα άφηνα τέτοια μελέτη χωρίς να την προσεγγίσω? Not me!

Καταρχήν, το πρώτο πράγμα που διαπιστώνει κανείς τελειώνοντας το άρθρο είναι η τεράστια διαφορά απόψεων και φιλοσοφίας που έχουν οι διευθύνοντες των sport sites, κάτι που φαίνεται και στην τελική εικόνα που λαμβάνει ο χρήστης (ή ο διαφημιζόμενος) από τις ίδιες τις ιστοσελίδες. Άλλες κάνουν focus στον επισκέπτη, άλλες ενδιαφέρονται μόνο για τους διαφημιστές.

Ας το δούμε, από την αρχή, και όπου με παίρνει θα κάνω τα σχόλια μου. Προσωπικές ενυπόγραφες απόψεις είναι, οπότε όποιος αισθάνεται ότι αδικείται, εδώ είμαι να το συζητήσουμε.

Ας αρχίσουμε από τον κ. Ντάλτα και την πρώτη ατάκα του. ‘Είναι καιρός να ξεχωρίσει η ήρα από στάρι‘. Θα ήθελα να σας πληροφορήσω, ότι αν και το Contra ήταν κάποτε από τις πρώτες αθλητικές σελίδες που διαβάζα (λόγω σπουδών μου στο εξωτερικό), έχει πάψει εδώ και πολύ καιρό να αποτελεί το αθλητικό μου ‘στάρι’. Περισσότερες λεπτομέρειες στο τέλος αυτής της αναφοράς, όταν θα κάνω την δική μου σύγκριση στον χώρο. ( = Με τα μάτια του ‘Foti’ !!!)

Η συνέχεια του άρθρου αναφέρεται στο περιεχόμενο και τι θα πρέπει να περιλαμβάνει. Αν και αρκετοί, αναφερθήκανε και σε σελίδες lifestyle, ο κ. Κουτσοθεόδωρος του Sportnet, τονίζει: “εκτός από μερικά παραπανίσια impressions δεν ξέρω τελικά αν προσφέρει κάτι παραπάνω σε ένα αθλητικό site“.

Τι να πω? Επιχειρηματικά πάντα, αν ο κ. Κουτσοθεόδωρος πιστεύει ότι δεν τον ενδιαφέρουν τα παραπάνω Impressions, τότε γούστο του και καπέλο του. Θα διατυμπάνιζε όμως την ίδια άποψη, αν το Sportnet, δεν είχε την υποστήριξη της Forthnet και ήταν ανεξάρτητο από μεγάλο οικονομικό όμιλο?

Η αποθέωση είναι στην συνέχεια, όπου τίθεται η ερώτηση αν ο χρήστης μπορεί να υποκαταστήσει τον δημοσιογράφο. Εκεί, πλέον φτάνουμε να βλέπουμε μέχρι και απόλυτες απόψεις. (όπως του κ. Πεσματζόγλου: «ο χρήστης δεν θα μπορέσει να υποκαταστήσει ποτέ το δημοσιογράφο»).

Να το σχολιάσω? Άλλη φορά….

Το αγαπημένο μου κομμάτι στο άρθρο είναι η αναφορά στην αισθητική παρέμβαση. Η κ. Θεοδωρακοπούλου (Sport.gr) και ο κ. Παπουρτζής (Sportime), δεν δείχνουν να ενδιαφέρονται τόσο πολύ για την αισθητική και λειτουργική πλευρά των ιστοσελιδών που διευθύνουν. Σε αντίθεση με τον κ. Δρακουλαράκο (Sport24) που πιστεύει στην «ανάπτυξη και βελτίωση των multimedia εφαρμογών, καθώς και στην ενεργή ανάμιξη του αναγνώστη μέσα από αυτές». [note: εδώ δεν χρειάζεται σχόλιο. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να επισκεφθείτε τα sites και … θα καταλάβετε]. Ο κ. Κουτσοθεόδωρος δείχνει να μην ενδιαφέρεται για κάτι τέτοιο, με το επιχείρημα: «Αν η πλειονότητα εξακολουθεί να μπαίνει με dial-up συνδέσεις, πόσο πολύ να φορτώσεις ένα site»;

Εδώ θα απαντήσω… Υπάρχουν τρόποι να κάνεις ελαφρύ ένα αθλητικό site. Στο κάτω-κάτω της γραφής, text και images έχει. Αυτό που ‘βαρένει’ ένα site είναι οι διαφημίσεις. Στο κάτω-κάτω της γραφής, την Forthnet έχετε από πίσω, φροντίστε να κάνετε κάτι για να αποκτήσει ο κόσμος broadband. Δεν γίνεται μια ζωή, να αλιεύουμε συνέχεια αστείες δικαιολογίες, και να αφήνουμε τις ευθύνες να αιωρούνται.

Θα σταματήσω προσωρινά εδώ, και θα συνεχίσω αυτήν την αναφορά μου σαν Part 2 πολύ σύντομα. Ελπίζω και μέσα στην ημέρα.

(ο λόγος που το χωρίζω σε 2 κομμάτια είναι διότι έχουν συνήθως επιτυχία αυτά. Το είχα δει που το έκανε ο Biz, σε κάτι άρθρα του!)

:op

Για να μην ξεχνιόμαστε…

Life is a game

Όσοι ενδιαφέρεστε για τον πολιτισμό (το νο.1  χαρακτηριστικό της χώρας μας), περάστε μια βολτίτσα από το CultureDied, να πείτε και εσείς την άποψη σας.

Για καλό σκοπό είναι… (ασχέτως πολιτικών φρονημάτων).

Δωράκι Kinder – έκπληξη!!!

Web 2.0: Γιατί δεν χρειάζονται τεράστια budget για σωστή προβολή…

Όσοι είχαν την τύχη να συμμετέχουν στο IMC 06, θα άκουσαν πολλές φορές τις λέξεις ‘Web 2.0’ και ‘MySpace‘.

Για πρώτη φορά, θα αναφερθώ σε ένα case study, το οποίο τρέχω από το καλοκαίρι, για λογαριασμό κάποιου φίλου. Δεν είχα σκοπό να το γράψω τίποτα, αλλά όταν  είδα τις (ελληνικές) παρουσιάσεις στο IMC,  δεν διαπίστωσα τίποτα παρόμοιο να κινείται στο Ελληνικό διαδίκτυο.

 Ας τα πάρουμε από την αρχή.  Παράλληλα με τις άλλες δραστηριότητες μου, είμαι και P.R. Manager σε ένα Beach Bar λίγο έξω από την Αθήνα. Το μαγαζί λέγεται Cariocas και βρίσκεται στο Αλεποχώρι.

 Το καλοκαίρι, ‘συναντήθηκα’ για πρώτη φορά με το MySpace και σκέφτηκα να δημιουργήσω μια σελίδα για το μαγαζί, σε μια προσπάθεια να κάνω Interact με τον κόσμο που επισκέπτεται το μαγαζί. Συγκέντρωσα videos, photos και άλλα multimedia, κόλλησα και λίγο κώδικα και ιδού το αποτέλεσμα…. www.myspace.com/cariocasbar

Τι λέει η καμπάνια μέχρι στιγμής…

Η σελίδα έχει 577 φίλους, που όλοι αγαπάνε την μουσική που παίζει το μαγαζί (super targeted) και συνεχώς κάνουν post comments, ενημερώνονται για διάφορα events, κτλ. Την σελίδα την έχουν επισκεφτεί περισσότερα από 1500 άτομα (πρόσφατα έβαλα και ένα flashaki για να τους κάνω track globally).

Σημαντικό είναι το γεγονός, ότι από το καλοκαίρι η σελίδα έχει δεχθεί πάρα πολλές προτάσεις από Έλληνες και ξένους DJs για να παίξουν μουσική, όταν μέχρι τον Μάιο του 2006, τους παρακαλούσα για να έρθουν.

Για να δοκιμάσουμε την δυναμική της σελιδούλας, αποφασίσαμε να διοργανώσουμε ένα παρτάκι την εβδομάδα που μας πέρασε. Αυτήν την φορά όμως, δεν στείλαμε ούτε ένα email, ούτε ένα SMS, δεν βάλαμε ούτε μια καταχώρηση στον τύπο, δεν παίξαμε ούτε ένα σποτάκι στο ραδιόφωνο. Γενικότερα δεν κάναμε καμία μορφή διαφήμισης. Nada!

Το μόνο που κάναμε ήταν να κάνουμε post το event στις σελίδες του Myspace και να ειδοποιήσουμε τους Myspace φίλους μας.

Τελικό αποτέλεσμα. Περισσότεροι από 250 επισκέπτες ήρθαν στο μαγαζί που έγινε το πάρτυ, με πραγματικά μηδενικό promotion. Και όχι μόνο αυτό. Ήταν όλοι χαρούμενοι γιατί αισθάνονται ότι το μαγαζί έχει αποκτήσει ‘προσωπικότητα’ και ‘αλληλοεπιδράει’ μαζί τους.

Μήπως τα νέα έθιμα στο χώρο του Web 2.0, δεν απαιτούν τεράστιες διαφημιστικές καμπάνιες αλλά έξυπνη και δημιουργική προώθηση?

Food for thought:

Σας παραθέτω ακόμα μερικά παραδείγματα επιτυχημένης προβολής μέσω του Myspace

Toyota Yaris

MTV Casting

Huyndai Elantra

VW Miss Helga

Final Fantasy XII

ΙMC06: The aftermath

Επέστρεψα από το ταξίδι αστραπή μέχρι το νησί της Αφροδίτης, και μετά από ένα κουραστικό διήμερο, μου δίνεται και εμένα η ευκαιρία να κάνω κάποια σχόλια για το Interactive Marketing Conference.

Καταρχήν, θα πρέπει να επισημάνω ότι το ευχάριστο στην όλη υπόθεση (όπως την αντιμετώπισα εγώ), ήταν η ευκαιρία που μου δώθηκε να επικοινωνήσω με αρκετούς Έλληνες bloggers που παραβρέθηκαν στο συνέδριο (Bizwriter, About-Seo, Connect, Buzz, Netsphere, Nylon*). Ιδιαίτερη αναφορά στα παιδιά από την Θεσσαλονίκη που μπήκαν στον κόπο να ταξιδέψουν, για να παρακολουθήσουν το γεγονός.

Θα είμαι επικριτικός. Δεν θα μπορούσα άλλωστε να το αποφύγω. Ας τα πάρουμε τα πράγματα με την σειρά. Θα γράψω τις προσωπικές μου απόψεις για όσες παρουσιάσεις πρόλαβα να δω (έπρεπε να φύγω για την Κύπρο, οπότε δεν πρόλαβα να δω τις παρουσιάσεις που έγιναν μετά το lunch break).

Πρώτος ξεκίνησε ο Guy Philipson, πρόεδρος του ΙΑΒ UK. Σαν marketer που άρεσαν πολύ τα δημιουργικά που παρουσιάστηκαν, αν και όπως πολύ σωστά θέτει ο Nikos (Nylon.gr) ήταν λίγο Intrusive. Παρόλα αυτά, το γεγονός παραμένει ότι το αποτέλεσμα το πετυχαίνουν με το παραπάνω. Τραβάνε αμέσως την προσοχή και κατά συνέπεια το Interaction. Ας μην αμελούμε, ότι είμαστε marketers και πληρωνόμαστε γι’αυτό ακριβώς το πράγμα.

Ακολούθησε ο Alain Heireux, πρόεδρος της IAB Βελγίου και πλέον και της IAB Europe. Παρουσίασε δυο πολύ καλές καμπάνιες, (μια Online τράπεζα χωρίς physical establishment και τραπεζικούς υπαλλήλους) και μια παρουσιάση για ένα case study της VW (υπήρξαν άλλες δυο, αλλά δεν τις θυμάμαι). Όλες οι καμπάνιες βασιστήκαν σε Web 2.0 εφαρμογές.

Τρίτος στην σειρά ήταν ο Arend Hendriks της Mircosoft, αλλά δεν είχε και πολλά να μας προσφέρει. Πιθανότατα, λόγω της πρόσφατης συμφωνίας με την Think Digital (χορηγός), να έπρεπε να πει κάτι, για να προσελκύσει πελάτες. Ίσως πάλι, να λέω ανοησίες. Τι σίγουρο είναι ότι δεν θυμάμαι σχεδόν τίποτα.

Η πρώτη ελληνική παρουσίαση έγινε από τον κ. Nielsen της Creative Marketing. Mας μίλησε για το case study των βιβλιοπωλείων Ελευθερουδάκης με καμπάνιες μέσω Adwords. Μπορεί να θεωρεί ότι τα 2,5%, 3%, 5% CTR είναι καλό σαν αποτέλεσμα, αλλά υπάρχουν και άλλοι marketers (που γνωρίζω), που αγγίζουν για πλάκα τα 7%, 8% εώς και 10%. Για τον ευατό μου δεν μιλάω. Μέχρι να αγγίξουν τα δικά μου 700άρια, θα τους σνομπάρω…. ;o)

Αστειεύομαι. Απλά επισημαίνω ότι αυτό που θα περίμενα να ακούσω από ένα case study που παρουσιάζει eshop, θα ήταν τα conversion ratios και αν έγινε χρήση deep linksdestination urls) μέσω Adwords, με τα αποτελέσματα της. H παρουσιάση του YourGreece, ήταν απλά μια προβολή κάποιας φιλικής ιστοσελίδας. Γιατί δεν θεωρώ case study μια σελίδα που έχει 250 επισκέπτες της ημέρα με 4 παραγγελίες στο σύνολο. Άποψη μου.

Ακολούθησε το διάλειμμα, και ομολογώ ότι βρέθηκα από την κόλαση στον παράδεισο. Τι εννοώ. Όντας μόνος μεταξύ ‘αγνώστων’, παρατηρούσα την πραγματική ουσία του συνεδρίου…. P.R. …. Διαφημιζόμενοι και διαφημιστές να κουβεντιάζουν για τα επόμενα σχέδια τους. Καμιά κριτική για τα όσα ειπώθηκαν, κανένα νέο σχόλιο ‘off the record’ για κάτι αξιόλογο στο μέλλον… Απελπισμένος βγήκα έξω για κάτι τηλέφωνα, έπεσα πάνω στον Λούη, – που ετοιμάζει ταξίδι στο Googleplex και υποσχέθηκε να μας δώσει πολλές πληροφορίες – και ως δια μαγείας, ο Περικλής εμφανίστηκε με όλους τους bloggers που διαβάζω φανατικά… Επιτέλους, οι δικοί μου άνθρωποι. Ούτε κουστούμια, ούτε ψεύτικα χαμόγελα, ούτε λαθραίες υποσχέσεις.

Το δεύτερο μέρος ξεκίνησε με την παρουσίαση του Γιώργου Χατζηγεωργίου της Yahoo. Πολύ καλό presentation, αρκετά θετικά σχόλια από τον κόσμο. Παράπονο…? Έχουμε ένα τέτοιο άνθρωπο με τόση γνώση, σε τέτοιο επιτελικό πόστο και δεν τον έχουμε ‘χρησιμοποιήσει’ για να αναπτύξουμε το ελληνικό διαδίκτυο? Δεν είναι κρίμα?

Η συνέχεια περιελάμβανε Forthnet και την κ. Τζάννου. Ξαναζεσταμένο φαγητό. Viral marketing, newsletter και άλλα τέτοια. Θα κάνω τώρα την ερώτηση μου, μιας όταν απεγνωσμένα προσπαθούσα μέσα, δεν με έβλεπαν (εκτός αν η εμφάνιση μου δεν παραπέμπει σε σοβαρό άνθρωπο, άρα και οι ερωτήσεις μου θα είναι ασόβαρες).

‘Δεχόμαστε όλοι ότι το Viral Marketing βασίζεται στο word of mouth. Έρευνες έχουν δείξει ότι το θετικό WoM πολλαπλασιάζεται με συντελεστή 3 ( ο ένας το λέει σε τρεις), ενώ το αρνητικό WoM πολλαπλασιάζεται με συντελεστή 7. Ξεκινώντας μια ενέργεια viral, ποιες είναι οι ενέργειες που ακολουθείτε, ώστε να είστε σίγουροι πως η καμπάνια σας θα έχει θετικό αντίκτυπο στον χρήστη και όχι αρνητικό με αποτέλεσμα να πληγεί το brand name του διαφημίζομενου?’

Ένα ακόμα σχόλιο (με την μορφή ερώτησης) για την συμπεθέστατη κ. Τζάννου. Ο τίτλος του συνεδρίου ήταν ‘Case studies’. Αντί να κάνει συνεχή (γκρίζα) διαφήμιση στην KLM, γιατί δεν μας παρουσίαζε την καμπάνια και τα αποτελέσματα της KLM?

Την κ. Τζάννου, ακολούθησε ο Hugues Rey της Initiative. Ομολογώ ότι η έντονη γαλλική προφορά και η κακή ποιότητα ήχου στο βάθος της αίθουσας έκαναν απαγορευτική την κατανόηση αρκετών κομματιών της παρουσίασης. Παρόλα αυτά, η καμπάνια του Skyblog ήταν εκπληκτική ως σκέψη και ως αποτέλεσμα.

Επόμενος στο βήμα, ήταν ο Πάνος ο Σαμπράκος της Ogilvy, στον οποίο υποσχέθηκα να μην γράψω κάτι αρνητικό…. ‘Πάνο, ήσουν ο καλύτερος!’…. Ε? :o)

Ο Πάνος είχε την ατυχία να παρουσίασει ένα video της Dove, που είχε ξαναπαιχθεί πιο νωρίς (χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει), κάτι που ‘μείωσε’ λίγο την παρουσίαση του. Θα μπορούσε να το ξέρει? Όχι…. Θα μπορούσε όμως, να έρθει πιο νωρίς, να το δει, και να αποφύγει να το ξαναπαίξει… (δεν θα στην χάριζα!) Παρόλα αυτά, ο Πάνος παρουσίασε το πιο όμορφο (κατά την γνώμην μου) γραφικό. Την αναπαράσταση πάνω σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, των διαφόρων μορφών marketing. Πολύ απλό, αλλά πολύ κατανοητό. (για όσους αγαπάνε το Marketing και το ποδόσφαιρό).

(για να το γυρίσω και λίγο στο lifestyle, ένα όμορφο κοριτσάκι που καθόταν δίπλα μου, συνεχώς έλεγε: καλέ, τι μανάρι είναι αυτός ο Σαμπράκος. Πωπώ! Που δουλεύει να πάμε και εμείς?

ακόμα ένα…. ποιος από τους δυο είναι ο Πάνος Σαμπράκος?)

Η τελευταία παρουσιάση πρίν από το διάλειμμα άνηκε στον κ. Μπακή, της Forthnet. Κύριο θέμα της ομιλίας του ήταν το mobile marketing. Αν και στην Ελλάδα, δεν έχει κοινό ακόμα και (ψευτο)αγγίζει λίγο την έννοια του spamming, εντούτοις, δεν θα πρέπει να αμελούμε ότι σε μερικά χρονάκια, πιθανότατα να υπάρχουν δωρεάν πακέτα συνδέσεων με αντάλλαγμα βομβαρδισμό διαφημιστικών SMS. Not me, πάντως!

Με αυτά και με αυτά, η ώρα πήγε κοντά 3 και δυστυχώς έπρεπε να αποχωρήσω γιατί είχα μια πτήση στις 5. Φοβάμαι ότι δεν πρόλαβα τους υπόλοιπους ομιλητές, αλλά βλέποντας τα αυτοκίνητα να φεύγουν (για lunch break), έχω την εντύπωση ότι αρκετοί… την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια.

Σχόλια-προβληματισμοί-ερωτήσεις.

1. Όλοι οι ξένοι ομιλητές ανέφεραν ουκ ολίγες φορές τις λέξεις ‘Myspace’, ‘YouTube’, κτλ. Θα ήθελα να ρωτήσω πόσες ελληνικές καμπάνιες έχουν γίνει που να περιλαμβάνουν και χρήση αυτών των δυο (ή και άλλων αντιστοίχων εργαλείων).

2. Ο αγαπητός κ. Καμάρας, που συντόνιζε το συνέδριο και έχει καταπληκτικές δημόσιες σχέσεις σε πανευρωπαικό επίπεδο, γιατί δεν κάνει κάτι και γι’αυτό? Δεν μοιάζει ειρωνικό?

3. Θα ανεβάσει τις παρουσιάσεις στο site του, το IMC ή ο ΙΑΒ Greece?

4. Ζητάω συγνώμη, που δεν πρόλαβα να χαιρετήσω αρκετό κόσμο το μεσημέρι και έφυγα ‘σαν κυνηγημένος’, αλλά είχα πτήση να προλάβω.

5. Ευχαριστώ την Velti, για την χορηγία της πρόσκλησης.

6. Καλή η προσπάθεια, αλλά χρειάζεται περισσότερη βελτίωση. Και σε θεματολογία, και σε παρουσίαση και σε λειτουργικότητα. Και πάνω από όλα, πρέπει να αποβάλει από πάνω του το συνέδριο, τον ‘δημοσιοσχεσιτισμό’. Φαινόταν πολύ άσχημα, στους απλούς παρατηρητές.

7. Μοναδικός θιασώτης της τεχνολογίας ο Νίκος, που κάλυψε live το συνέδριο μέσω του blog του. Τα συγχαρητήρια μου και τους θαυμασμούς μου.

*Νίκο, σου ζητάω συγνώμη, που δεν είχαμε επικοινωνία. Μια, δυο φορές προσπάθησα να σε πλησιάσω, αλλά ήσουν απασχολημένος.

Περισσότερα σχόλια

Nylon 1

Nylon 2

Nylon 3

Bizwriter

Vrypan

Monitor