Τελικά…. τι είναι Δημοσιογραφία?

Διαβάζω την εφημερίδα ‘Πρώτο Θέμα‘ από την πρώτη μέρα της έκδοσης της.

Όχι γιατί την θεωρώ πιο αξιόλογη από τις υπόλοιπες Κυριακάτικες (καθώς όλες έχουν στιγματιστεί με ‘πολιτική ταυτότητα’), αλλά γιατί είναι μια Κυριακάτικη που πρωτοξεκίνησε στην γενιά μου, και παρέμεινε σε υψηλά νούμερα χωρίς να κλείσει (σε αντίθεση με μερικές άλλες προσπάθειες που επίσης στήριξα, αλλά απέτυχαν).

… και επειδή έχει 2-3 αρθρογραφίες που παρουσιάζουν ενδιαφέρον και έχουν κάτι αξιόλογο να πουν….

Δεν μπορώ όμως να μην σχολιάσω κάποια πραγματάκια, τα οποία έχουν αρχίσει να με ενοχλούν, και τα οποία, σημειώνω, παρατηρούνται και σε άλλες εφημερίδες. Εγώ απλά θα αναφέρω, αυτό που με ενόχλησε.

Έχουμε και λέμε. Στο οικονομικό ένθετο ‘Business Stories’, υπάρχει μια στήλη με τίτλο ‘Hall’, όπου ο συντάκτης γράφει ανώνυμα για διάφορα συμβάντα. Αναφέρω παραδείγματα…

“Ο άλλος… υποψήφιος είχε καλέσει γνωστή οικονομολόγο στο γραφείο του. Επειτα από την ανάλυση προσόντων στην οποία προχώρησε, αποφάσισε να περάσει και «στο ψητό». Το κρέας όμως καρβούνιασε και η οικονομολόγος τώρα έχει αρχίσει να τον εκθέτει στους αθηναϊκούς κύκλους.”

ή αυτό…

Είναι σύμβουλος του διευθύνοντος συμβούλου της ΔΕΗ και προέρχεται από τον χώρο της Πληροφορικής. Μαθαίνουμε πως ύστερα από σκάνδαλο που έγινε επί των ημερών του έχει σχετικά ηρεμήσει και ψάχνει τον τρόπο να επιστρέψει στην αγορά. Το θέμα είναι τι λένε γι’ αυτή την προοπτική και οι Αμερικανοί, οι οποίοι φοβούνται εξελίξεις άλλου είδους.”

Και εδώ πραγματικά, έχω αρχίσει να απορώ. Είναι αυτό το πράγμα δημοσιογραφία? Καλύπτει κάποιο γεγονός? Εξυπηρετεί σε κάτι το δημόσιο συμφέρον? Ενημερώνει τον κόσμο?

Αν εγώ γράψω….

Είναι συντάκτης του οικονομικού ενθέτου, μιας από της μεγαλύτερες σε κυκλοφορία Κυριακάτικες εφημερίδες. Γράφει ανώνυμα και συκοφαντεί κόσμο, για να τους απειλεί και να τους εκβιάζει. Έχει φτιάξει μεγάλη περιουσία με αυτήν την δραστηριότητα. Το θέμα είναι όμως τι λένε τα αφεντικά του.”

σε τι διαφέρει από το πρώτο κείμενο? Είμαι και εγώ δημοσιογράφος δηλαδή τώρα?

Αυτή είναι η δημοσιογραφία που ευαγγελίζονται οι εκδότες και οι διευθυντές ειδήσεων?

Γράφω κάτι παράλογο?

Απορίες διατυπώνω….

υ.γ. Περί δημοσιογραφίας 2…

Καλό είναι όταν κάνετε ένα ρεπορτάζ για την Πληροφορική και για τα Domain names, να ρωτάτε και έναν ειδήμονα να σας πει την γνώμη του. Όπως θα κάνετε, για παράδειγμα, με τον Ανευλαβή, αν είχε να κάνει με την Ιατρική.

Με τον τρόπο που παρουσιάσατε το ρεπορτάζ σας, εκτεθήκατε… (εδώ μια εμπεριστατωμένη απάντηση, btw)

Και το χειρότερο είναι ότι μέσα σε λίγες ώρες, στο μυαλό μου αγγίξατε το 0/2. Ας προσπαθήσουμε λίγο περισσότερο. Σας παρακαλώ πολύ…

5 thoughts on “Τελικά…. τι είναι Δημοσιογραφία?

  1. Ετσι είναι. Οσο ανεβαίνει η Αφρική, τόσο κατεβαίνουμε εμείς -σε όλους τους τομείς, η δημοσιοκαφρία θα ξέφευγε;
    Οραματίζομαι τη μέρα που δεν θα έχουμε ανάγκη το κουτσομπολιό για να γνωριστούμε καλά μεταξύ μας, το διαδίκτυο θα λύσει το πρόβλημα!:-Ρ

  2. Πες το ψέματα… 😉

    Τελικά τα μόνα πράγματα που δείχνουν να μας ενώνουν είναι… είτε ο πόνος… είτε ο φθόνος.

    (δεν είναι σωστό εννοιολογικά, αλλά κάνει ρήμμα!)

  3. ε φιλε φωτη η λογικη απαντηση ειναι να μην αγοραζεις αυτην την φυλαδα μεχρι να χρεοκοπησει. Τα ελληνικα ΜΜΕ γενικα ειναι δυστυχως χαμηλης ποιοτητας, μακρια απο την σοβαρη παραδοση καποιων εφημεριδων οπως η Καθημερινη επι Βλαχου, και θελουν ενα γερο σοκ για να συνελθουν…

  4. Τα ελληνικα ΜΜΕ γενικα ειναι δυστυχως χαμηλης ποιοτητας, …, και θελουν ενα γερο σοκ για να συνελθουν

    Συμφωνώ.

    Από την άλλη, το να σταματήσω να αγοράζω την εφημερίδα δεν νομίζω ότι αποτελεί και λύση στο πρόβλημα. Γιατί, έτσι θα αδικήσω κάποιες ‘πένες’ που έχουν ποιότητα στην αρθρογραφία τους (άρα και τον ευατό μου, που κάθεται και τις διαβάζει).

    Θεώρησα σκόπιμο λοιπόν, και θα το κάνω πιο συχνά στο μέλλον, να δημοσιοποιώ και εγώ τι με ενοχλεί στην δημοσιογραφία.

    Να ασκώ και εγώ την κριτική μου, στον κριτικό.

  5. Foti

    Εξαιρετικά διεισδυτικό το post σου. Έχω δε την αίσθηση ότι το γεγονός ότι καταλήγει σε απορίες που διατυπώνεις – όπως γράφεις – και όχι σε ανέξοδες και υπερφίαλες κριτικές δίνει ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα στο κείμενό σου.

    Επί της ουσίας δεν θέλω να επεκταθώ για να μην καταχραστώ τον φιλόξενο χώρο σου. Τα θέματα αυτά πάντως έχουν απασχολήσει το λεγόμενο χώρο της κοινωνιολογίας της δημοσιογραφίας και οι προσεγγίσεις ποικίλουν.

    Στο ερμηνευτικό επίπεδο πάντως – διότι στο δεοντολογικό η υπόθεση πάει μακριά – πρόκειται για τη λεγόμενη “δημοσιογραφία των δύο ταχυτήτων” όπου ο αρθρογράφος απευθύνεται σε ένα εξειδικευμένο κοινό, κομμάτι αυτών που αγοράζουν την εφημερίδα, το οποίο όμως για τις εφημερίδες – ειδικότερα τις οικονομικές – αποτελεί τον σκληρό πυρήνα στον οποίο απευθύνονται. Γενικότερα, πρόκειται για ένα κομμάτι της κοινωνίας – άλλοι το ονομάζουν ελίτ – το οποίο σε τελευταία ανάλυση προσθέτει ως αναγνωστικό κοινό την αναγκαία “προστιθέμενη συμβολική αξία” που μπορεί να καθιερώσει μια εφημερίδα στη συνείδηση του πολιτικο-οικονομικού κατεστημένου, πέρα από τη μονοδιάστατη σύγκριση με βάση την αναγνωσιμότητα.

    Τελικά επεκτάθηκα…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s